Ulaștirma, denizcilik ve haberlesmeșurasi (2013) - 2

 

  Index      Manuals     Ulaștirma, denizcilik ve haberlesmeșurasi (2013)

 

Search            copyright infringement  

 

   

 

   

 

Content      ..      1      2      3      ..

 

 

 

Ulaștirma, denizcilik ve haberlesmeșurasi (2013) - 2

 

 

13 

 

“Küresel demiryolu sektörü içinde, Türk demiryolu yan sanayinin yer alması, 

geliştirilmesi ve etkin bir aktör haline gelmesini sağlamak” 

Kamu ve özel sektör giriĢimleri ile yerli bir demiryolu endüstrisi oluĢturmaya yönelik 

çalıĢmalar  doğrultusunda,  yüksek  hızlı  demiryolu  yolu  yapımı  ve  mevcut  yolların 

iyileĢtirilmesi projelerine devam edilmektedir.  

Bu amaç doğrultusunda, Adapazarı‟nda, her türlü elektrikli dizi, metro aracı ve hızlı 

tren setleri üretmek için demiryolu-özel sektör- yabancı yatırımcı ortaklığında EUROTEM 

Ģirketi kurulmuĢtur. 

KARDEMĠR,  TCDD‟  nin  desteği  ile  yüksek  hızlı  tren  raylarını  üretebilecek 

teknolojiye sahip olmuĢtur. Özel sektöre verilen destekler ile Sakarya, Ankara, Konya ve 

Afyon‟da yüksek hızlı tren hatlarına travers üreten fabrikalar kurulmuĢtur. 

Erzincan‟da yerli ve yabancı müteĢebbis iĢbirliği ile kurulan ray bağlantı elemanları 

fabrikası üretiminin büyük bir kısmını ihraç etmektedir. 

Bugüne  kadar  yurt  dıĢından  temin  edilen  tekerlek  takımlarının  Kırıkkale‟de 

üretilmesi için Makine Kimya Endüstrisi Kurumuyla stratejik iĢbirliğine gidilmiĢtir. 

Çankırı‟da  hızlı  tren  yolu makaslarını  üretmek  üzere  özel  sektörle iĢbirliği  halinde 

kurulan VADEMSAġ‟ta üretimler devam etmektedir. 

Sivas‟ta  hızlı  tren  hatları,  ağır  demiryolu  hatları,  metro  hatları  vb.  için  travers  ve 

diğer beton ürünlerini üretecek olan SĠTAġ kurulmuĢtur.  

“Demiryolu  payını  yolcu  taşımalarında  %  10  ve  yük  taşımalarında  %15’e 

çıkarmak” 

Türkiye  Demiryolu  UlaĢtırmasının  SerbestleĢtirilmesi  (TDUS)  Hakkında  Kanunun 

yürürlüğe  girmesi  ile  birlikte  özel  sektör  kuruluĢlarının  yolcu  ve  yük  taĢımacılığı 

yapabilmesiyle demiryollarının taĢıma payı artacaktır. Diğer taraftan; 

  Yeni yüksek hızlı demiryolu ve konvansiyonel hatların yapımı  

  Sinyalizasyon ve elektrifikasyon projelerinin tamamlanması,  

  Yol yenilemelerinin tamamlanması,  

  Lojistik merkezler kurulması ve iltisak hatlarının yapılması, 

  Çeken-çekilen araç filosu güçlendirilmesi, 

14 

 

çalıĢmalarının  tamamlanması  ile  birlikte  yolcu  ve  yük  taĢımacılığında  beklenen  seviyeye 

ulaĢılacaktır. 

“Ağdaki, yarıçapı 1000 m.nin altındaki kurplar ile ‰16’nın üstündeki boyuna 

eğimlerin iyileştirilmesini tamamlamak” 

Mevcut  konvansiyonel  hatlarımızdaki  10.351(  3121  km)  adet  kurbun  yaklaĢık  % 

87‟si,  9086  adedinin  kurp  yarıçapı  (2616  km)  R=1000  m.nin  altındadır.  ĠĢletme 

performansımızı  olumsuz  yönde  etkileyen  dar  yarıçaplı  kurpların  minimum  1.500  m‟ye 

çıkarılması için etüt ve proje çalıĢmaları devam etmektedir. 

Geometrinin  uygun  olduğu  yerlerde  yol  yenilemeleri  ile  birlikte  kurp  düzeltmeleri 

yapılmaktadır.  Yeni  demiryolu  projelerinde  kurp  yarıçapları  minimum  1.500  m  olarak 

projelendirilmeye baĢlanmıĢtır. Özellikle mevcut hattın yanına  yapılan  2. hat  projelerinde 

de kurp yarıçapı 1.500 m olarak alınarak, mevcut hattın da yeni geometriye göre rehabilite 

edilmesi planlanmaktadır. 

Proje çalıĢmaları devam eden 172 km‟lik Boğazköprü-UlukıĢla arasında 94 adet,  

237 km‟lik Konya-Karaman-UlukıĢla arasında 45 adet, 

54 km‟lik Toprakkale-Bahçe arasında 56 adet,  

412 km‟lik Mustafayavuz-Nusaybin arasında 139 adet, 

olmak  üzere  1.000  m‟nin  altındaki  toplam  334  adet  kurp  yarıçapı  1.500  m‟nin 

üzerine çıkartılmıĢtır. 

FevzipaĢa  Varyantı,  Akçagöze-BaĢpınar  Varyantı,  Nurdağ-BaĢpınar  Yeni 

Demiryolu projeleri ile de mevcut geometrik standartlarımız yükseltilmektedir. 

Irmak-Zonguldak  (553  adet)  ve  Samsun-Kalın  (853  adet)  hattındaki  kurp 

yarıçaplarının büyütülmesi için etüt ve proje çalıĢmalarına baĢlanmıĢtır. 

“Yük  taşımalarında  işletimi  olumsuz  etkileyen  mevcut  gümrük  iş  ve 

işlemlerinin kolaylaştırmasına  yönelik gümrük kanununda değişiklik yapılması için 

girişimlerde bulunmak” 

Gümrük  iĢ  ve  iĢlemlerinin  kolaylaĢtırılması  için  Gümrükler  Genel  Müdürlüğü  ile 

koordineli çalıĢma yapılarak Transit Rejimi BasitleĢtirilmiĢ Usulü de kapsayan 07.02.2013 

tarihli  Resmi  Gazete‟de  yayımlanan  Gümrük  Yönetmeliği  DeğiĢikliği  gerçekleĢtirilmiĢtir. 

15 

 

Kapıkule  ve  Uzunköprü  sınır  garlarından  giriĢ/çıkıĢ  yapacak  vagonlar  için  bekleme  ve 

kontrol süreleri ortadan kaldırılmıĢtır.  

“Trafiğin  yoğun  olduğu  hatlarda,  hemzemin  geçitler,  alt-üst  geçit  veya 

otomatik bariyerli geçit haline dönüştürülerek kazaları asgariye indirmek” 

Mevcut  Ģebekede  toplam  3.341  adet  hemzemin  geçit  bulunmakta  olup,  bu 

hemzemin geçitlerin 2.257 adeti uyarı levhalı, 993 adet bariyerli, flaĢörlü Çanlı 91 adetdir. 

2002  yılında  4.810  adet  olan  hemzemin  geçit  sayısı  son  10  yılda  yapılan  çalıĢmalarla 

3.341  adede  inmiĢtir.  2004-2012  döneminde  590  adet  hemzemin  geçidi  kontrollü  hale 

getirilmiĢ  ve  kontrollü  geçiĢ  sayısı  1.084‟e  çıkarılmıĢtır.  Hemzemin  geçide  yaklaĢım 

kısımlarında standartlara göre  çift  taraflı  refüj  çizgisi  ve güvenli  bekleme çizgisi  çizilmesi 

ile  geçitlerde  görüĢ  mesafelerinin  iyileĢtirilmesi  çalıĢmaları  yapılmıĢtır.  Hemzemin 

geçitlerde kauçuk kaplama, beton plak ve ray profil ile kaplanması uygulamasına geçilerek 

karayolu ve demiryolu araçlarının geçiĢ konforu iyileĢtirilmiĢtir. 

“Mevcut  yolların  geometrik  koşullarının  iyileştirilmesi  amacıyla  tüm 

hatlardaki dingil basıncını minimum 22,5 ton’a çıkarmak” 

Yol yenilemelerinde UIC60‟lık ray ve B70 tipi beton travers kullanımı ile birlikte yük 

taĢımacılığı  açısından  büyük  önem  arz  eden  dingil  basıncının  22,5  tona  yükseltilmesi 

konusunda  da  önemli  mesafe  alınmıĢtır.  Mevcut  Ģebekemizdeki  8.770  km‟lik 

konvansiyonel ana hattın % 69‟u (6.094 km) 22,5 ton dingil basıncına çıkarılmıĢtır.  

Mevcut  köprülerimizin  de  22,5  ton  dingil  basıncına  uygun  hale  getirilmesi  ile  ilgili 

çalıĢmalar  devam  etmekte  olup,  Ģebekemizde  bulunan  25.526  adet  köprü  ve  menfezin 

9.817  adedi  yapılan  ölçüm  ve  yol  yenilemeleri  çerçevesinde  dingil  basıncı  22,5  tona 

çıkartılmıĢtır.  

Kalan  köprü  ve  menfezlerin  22,5  ton  dingil  basıncına  yükseltilmesi,  önümüzdeki 

yıllarda  yapılacak  yol  yenilemeleri  ve  ölçüm  çalıĢmaları  ile  2013  ve  2014  yıllarında 

tamamlanacaktır.  

Tünellerimiz ise dingil basıncı açısından 22,5 tona uygundur. Gabari ölçümleri için 

hem  piyasa  Ģartlarında  hizmet  alınarak,  hem  de  bu  yıl  içerisinde  teslim  alınacak  gabari 

ölçüm cihazları ile tüm ölçümler tamamlanarak gerekli görülen iyileĢtirmeler yapılacaktır.   

2016  yılına  kadar  yapılacak  yenileme  çalıĢmaları  ile  tüm  hatlarımızın  22,5  ton 

dingil basıncına yükseltilmesi planlanmıĢtır. 

 

16 

 

2.  MEVCUT DURUM VE SEKTÖRDEKĠ GELĠġMELER 

2.1.  Demiryolu UlaĢımı 1923’den Günümüze Tarihsel GeliĢim 

Cumhuriyetin ilanıyla birlikte ülkenin geliĢimine yönelik atılımlar; ulaĢtırma alanında 

da  aynı  duyarlılık  ve  kararlılıkla  uygulanmıĢ  özellikle  demiryolu  ağı  ve  taĢımacılığı  öz 

kaynaklarla  geliĢtirilerek  1930-1950  yılları  arasında  büyük  geliĢmeler  kaydedilmiĢtir. 

Ancak, ulaĢtırma sistemi: deniz, kara ve hava ulaĢtırma alt sistemlerinin tamamı bir bütün 

ve tek  bir  sistem  olarak ele alınamamıĢtır.  Planlama  süreci  ve hedefleri belirlenmeksizin 

veya  gözetilmeksizin  parçacı  bir  yaklaĢımla  ulaĢtırma  alt  sistemlerinden  yalnızca 

seçilenine  özel  planlamalarla  yürütülen,  keyfi  önceliklerle  akılcılıktan  uzak  finansman-

kaynak  kullanımı  sebepleriyle  amaçlanan  bütünsel  geliĢim  sağlanamamıĢtır.  1950‟lerden 

sonra  otomotiv  endüstrisinin  hızlı  geliĢimi  ve  hükümetler  üzerindeki  etkisi  ile  dünyada 

karayolu ağ ve araçlarının geliĢimine paralel olarak karayolu alt-sistemine iliĢkin yatırımlar 

diğer  türler  tamamen  ihmal  edilerek  sürdürülmüĢtür.  Karayollarındaki  bu  atılım,  planlı 

dönemde bütünsel yaklaĢımdan uzak kalmıĢ; ulaĢtırma alanındaki yatırımların dörtte üçü 

karayollarına yapılmıĢ, demiryollarına ayrılabilen kaynaklar giderek azaltılmıĢ ve ulaĢtırma 

yatırımlarının  %8‟i  düzeyine  düĢürülmüĢ,  demiryollarının  yenileme  ve  iyileĢtirmelerden 

ziyade  bakım-onarımları  dahi  tam  anlamıyla  yapılamamıĢtır.  UlaĢtırma  sistemleri  içinde 

gerek yük gerekse yolcu taĢıma kabiliyeti açısından çok önemli bir yer tutan ucuz, kaliteli 

ve güvenli hizmet sunan demiryolu ulaĢtırma alt sistemi Türkiye‟de en alt veya arka plana 

itildiğinden  beri  sistem  performansı  ve  demiryoluna  talep  sürekli  azalmıĢtır.  Bunun 

sonucunda, yurtiçi yolcu ve yük taĢımaları sırasıyla %4 ve %5 seviyelerine düĢürülmüĢtür.  

Demiryolu tarihçesi; 

I. 

Yabancılara  (Ġngiltere,  Fransa  ve  Almanya)  sağlanan  imtiyazlara  dayanan  1856-

1922 Cumhuriyet öncesi,  

II. 

GeliĢimin en parlak, hızlı ve hareketli olduğu 1923-1950 Cumhuriyet Dönemi,  

III. 

Demiryollarının tamamen ihmal edildiği 1950-2003 yılları arası,   

IV. 

Demiryollarına gereken önemin yeniden verilmeye baĢlandığı 2003 yılı ve sonrası  

olmak üzere dört dönem ile özetlenebilmektedir. 

 

17 

 

Dönem I : 

130 km'lik Ġzmir-Aydın hattı ilk olmak üzere 1856 - 1922 yılları arasında aĢağıdaki 

hatlar yapılmıĢtır

 

 

Rumeli Demiryolları    

 

2.383 km normal hat  

 

Anadolu-Bağdat Demiryolları  

2.424 km normal hat  

 

Ġzmir -Kasaba ve uzantısı 

 

695 km normal hat  

 

Ġzmir -Aydın ve Ģubeleri  

 

610 km normal hat  

 

Sam-Hama ve uzantısı  

 

498 km dar ve normal hat 

 

Yafa-Kudüs    

 

 

86 km normal hat  

 

Bursa-Mudanya  

 

 

42 km dar hat 

 

Ankara-YahĢihan  

 

 

80 km dar hat  

 

Toplam  

 

 

 

8.619 km 

 

Yabancı Ģirketlere ait 2.282 km.normal geniĢlikte ve 70 km. dar hat olmak üzere, devlet 

yönetiminde  de  1.377  km.  normal  geniĢlikte  hat  olmak  üzere  Cumhuriyet  öncesi  inĢa 

edilen  demiryolu  ağının  4.136  km.  bölümü,  Cumhuriyetin  ilanı  ile  milli  sınırlar  içinde 

kalmıĢtır.  

Dönem II : 

Milli  çıkarlar  doğrultusunda  yeterli  bir  "milli  ekonomi"  yaratılması  amaçlanarak, 

ülke  kaynaklarının  harekete  geçirilmesinde  “demiryolları”  odak  olarak  kavranmıĢ  ve  ele 

alınmıĢtır. 1923-1950 yılları arası her türlü olumsuz koĢullara rağmen demiryollarının en 

hızlı  geliĢtiği  dönem  olup  3.208  km‟si  1940  yılına  kadar  olmak  üzere  toplam  3.764  km 

demiryolu inĢa edilmiĢtir. 

Dönem III : 

Karayolları  ağırlıklı  bir  dönem  olup  demiryolları  tamamen  ihmal  ve  göz  ardı 

edilmiĢtir. 1950 yılından 2002 yılına kadar 52 yıl içinde 945 km demiryolu inĢa edilmekle 

birlikte  olumsuz  ve  zorlu  koĢullara  rağmen  öncesi  27  yıllık  dönemde  inĢa  edilen 

demiryolu  uzunluğuna  ulaĢılamamıĢtır.  Bir  baĢka  deyiĢle,  bu  dönemde;  teknolojik  ve 

ekonomik  ilerlemeye  rağmen  II.  Dönemdeki  demiryolu  geliĢiminin  yarısı  dahi 

sağlanamamıĢtır.  1998 yılındaki  9.  Ģuraya kadar  yıllık  ortalama 59.1 km,  ve sonrasında 

ise  yılda  ortalama  49.7  km  demiryolu  inĢa  edilerek  demiryolu  ağı  toplam  11.000  km 

uzunluğa eriĢmiĢtir. 

18 

 

Dönem IV : 

2003 sonrası yıllarda ülke kaynaklarının harekete geçirilmesinde demiryolları yeniden 

odak seçilerek yapılan yatırımlarla hızlı geliĢmeler kaydedilmektedir. 2012 yılı itibarıyla;

 

 

2002-2012  yılları  arasında  3523  km  yol  yenileme  ve  3578  km  komple  bakım 

çalıĢması olmak üzere toplam 7261 km hattın yenileme ve bakımı yapılarak, son 10 

yılda toplam anahatların % 40‟ı yenilenmiĢtir. 

 

 

TCDD Ģebekesindeki sinyalli hatların toplamı 4.016 km (3.128 km konvansiyonel-888 

km  YHT)  olup,  toplam  hatların  %  33.44‟ünü  oluĢturmaktadır.  2.165  km  hattın 

sinyalizasyon çalıĢmaları ise devam etmektedir. 

 

 

TCDD Ģebekesindeki elektrikli hatların toplamı 3.216 km. (2.328 konvansiyonel, 888 

YHT  Hattı)  olup,  toplam  hatların  %26,78‟sıdır.  2.582  km  yapım  aĢamasında,  1.149 

km ise planlanmıĢ haldedir.

 

 

444 km (çift hat) yüksek hızlı tren hattı tamamlanarak iĢletime açılmıĢtır. 2016 yılına 

kadar    YHT  ve  Hızlı  Tren  ağını  10.000  km  uzunluğa  eriĢtirecek  planlama  ve 

projelendirme çalıĢmaları sürdürülmektedir.

 

 

227  km  konvansiyonel  demiryolu  hattının  yapımı  tamamlanarak  iĢletime  açılmıĢtır. 

607 km yapımı devam eden ile 1202 km planlanan konvansiyonel hat bulunmaktadır.

 

 

Marmaray  Projesinin  AyrılıkçeĢme-KazlıçeĢme  kesiminin  29.10.2013  tarihinde 

hizmete  açılması,  Gebze  Halkalı  kesiminin  ise  2015  yılında  hizmete  açılması 

programlanmıĢtır.

 

 

36  km  uzunluktaki  BaĢkentray  Projesinin  24  km  uzunluğundaki  ilk  etabı 

tamamlanarak  hizmete  alınmıĢtır.  Ġkinci  etabın  yenilenen  ihale  süreci  devam 

etmektedir.

 

 

Egeray Projesinin 79 km uzunluğundaki Aliağa-Cumaovası (banliyö) kesimi hizmete 

açılmıĢ,  30  km  uzunluğundaki  Cumaovası-Tepeköy  kesimi  inĢaat  halindedir.  26  km 

uzunluğundaki  Tepeköy-Selçuk  ve  50  km  uzunluğundaki  Aliağa-Bergama  kesimleri  

ile toplam 185 km‟ye ulaĢılacaktır.

 

 

Samsun-Kavkaz feri projesi tamamlanarak iĢletmeye alınmıĢtır.

 

 

Kars-Tiflis-Bakü Projesi yapım aĢamasındadır.

 

 

Ġstanbul-Basra,  Ġstanbul-Kars-Tiflis-Bakü,  Kavkaz-Samsun-Basra,  Ġstanbul-Halep-

Mekke, Ġstanbul-Halep-Kuzey Afrika ve Güneydoğu Asya koridorları planlanmaktadır.

 

 

 

 

19 

 

2.2.  Demiryolu BileĢenleri 

2.2.1.  Demiryolu Ağı ve Hat Uzunlukları 

Demiryolu  ağı  ve  geliĢimi  aĢağıdaki  haritada  özetlenmektedir.  Haritada  da 

görüleceği  üzere  Cumhuriyet  öncesi  demiryolu  ağı  4.136  km  iken  1923-1950  yılları 

arasında  3.764  km,  1951-2004  yılları  arasında  945  km,  2005-2012  yılları  arasında  ise 

1.094  km  uzunluğunda  hat  demiryolu  ağına  katılmıĢ  ve  iĢletmeye  açılmıĢtır.  Demiryolu 

ağının  geliĢtirilmesi  çalıĢmaları  sürüdürülmekte,  halen  3.434  km  yeni  hattının  inĢaatı 

devam etmektedir.  

 

 

 

Mevcut  demiryolu  ağının  %33,8‟si  0-10  yaĢ,  %22,5‟i  11-20  yaĢ,  %21,7‟si  21-30 

yaĢ,  %22‟si  ise  31  yaĢ  ve  üzeri,  raylardan  oluĢmaktadır.  Hızlı  tren  hatlarından  sonra 

konvansiyonel hatlardaki yol  yenilemelerinde de kullanılmaya baĢlanan 60 kg/m ağırlığa 

sahip  ray  tiplerinin  konvansiyonel  demiryolu  ağındaki  oranı  %16‟dır.  Mevcut 

konvansiyonel demiryolu ağındaki beton, traversli yol oranı ise %80 dir. 

  

ġekil 2.2.1.1 Demiryollarının tarihsel geliĢimi 

20 

 

2.2.2.   Köprü, Menfez ve Tüneller 

Demiryollarında,  1.306  adet  çelik,  11.733  adet  betonarme,  12.487  adet  kagir  olmak 

üzere toplam uzunluğu 87.968 m olan 25.526 adet köprü ve menfez bulunmakta olup, bu 

köprülerin  %89‟u  50  yaĢ  ve  üzerindedir.  Ayrıca  toplam  uzunluğu  187.078  m  olan  768 

adet  demiryolu  tüneli  bulunmaktadır.  Bunların  %82  oranındaki  kısmı  51  ve  daha  yukarı 

yaĢtadır. 

Genel  olarak  mevcut  köprü,  menfez  ve  tünellerin  periyodik  bakım  ve  onarımları 

yapılmaktadır.  ĠĢletmecilik  performansı  açısından  tünellerimizde  dingil  basıncı  sorunu 

bulunmamaktadır.  Gabari  ölçümlerinin  daha  hızlı  ve  sağlıklı  olarak  yapılması  amacıyla 

gabari  ölçme  aletleri  temin  edilmiĢtir.  Hatlarımızdaki  mevcut  köprülerin  büyük  bir 

bölümünün dingil basıncı 22,5 tona yükseltilmiĢtir. Tüm köprülerin dingil basıncının 22,5 

tona  yükseltilmesi  çalıĢmalarının  yol  yenileme  çalıĢmaları  ile  birlikte  en  kısa  süre 

içerisinde tamamlanması gerekmektedir.   

2.2.3.  Yatay Kurplar ve Boyuna Eğimler 

Toplam  8.770  kilometre  ana  hattın  5.649  kilometresi  aliymanda  olup,  toplam  hatta 

oranı  %64.4‟tür.  Boyuna  eğimi  %1,5  üzerinde  bulunan  yol  uzunluğu  828  km  olup 

demiryolu  ağının  %9.4  oranına  tekabül  etmektedir.  Mevcut  hatlardaki  yatay  kurp 

yarıçapları,  adet  ve  uzunlukları  ile  boyuna  eğimler;  toplam  uzunluk  olarak  aĢağıda 

tablolarda verilmektedir. 

 

Tablo 2.2.3.1 Mevcut demiryolu ağındaki kurp yarıçapları ve eğim değerleri 

 

Topoğrafik  zorluklar  nedeniyle  ve  zor  Ģartlar  altında  oluĢturulmuĢ  mevcut 

demiryolu  ağının  birçok  kesiminde,  demiryolu  taĢımacılığını  gerek  arz  gerekse  talep 

açısından  etkileyerek  iĢletimde  yaĢanan  zorlukların  aĢılmasına  yönelik  olarak  tüm  hat 

Kurp 

Yarıçapı 

(m)

Adet

Toplam 

Uzunluk 

(km)

Eğim 

(%

0

)

Uzunluk 

(km.)

200-500

6.100

1.576

0

1.662

501-1000

2.986

1.040

1,0-5,0

3.132

1001-1500

466

187

5,1-10,0

1.776

1501-2000

448

195

10,1-15,0

1.372

2000<

351

123

15,1-20,0

608

Düz yol

-

5.649

20,1-

220

Toplam

10.351

8.770

Toplam

8.770

21 

 

kesimlerinde, yarıçapı 1000 m.nin altında bulunan dar yarıçaplı kurpların minimum 1.500 

m  olacak  Ģekilde  büyütülmesi  ve  mevcut  eğimlerin  %016‟nın  altına  düĢürülmesi  için 

yürütülen çalıĢmalara devam edilmelidir.  

2.2.4.  Gar, Ġstasyon ve Duraklar 

Kullanılmakta  olan  bazı  istasyon  ve  durakların  çeĢitli  nedenlerle  kullanım  dıĢı 

kalması  yanında  iĢlevlerini  sürdürmekte  olanların  da  talep  doğrultusunda  hizmet 

kabiliyetini  artıracak  gerek  yükleme-  boĢaltma üniteleri,  gerek  depolama  üniteleri,  gerek 

manevra  imkanları  ve  gerekse  sayding  adet  ve  uzunluklarının  geliĢtirilme,  artırılma  ve 

değiĢtirilme ihtiyaçları bulunmaktadır. Bu gar, istasyon ve durakların mevcut, hedeflenen 

veya planlanan iĢletimlere uygun hale getirilmeleri gerekmektedir. 

 

Tablo 2.2.4.1 Yıllara göre Gar ve Ġstasyon sayıları 

 

2.2.5.  Telekomünikasyon, Sinyalizasyon ve Elektrifikasyon 

1  adet  GSM-R  santralı,  yaklaĢık  113  adet  telefon  santralı,  17.730  adet  telefon 

bağlantısı  ve  46  adet  dispeçer  merkezi  iĢletimde  bulunmaktadır.  Mevcut  ağın  3128  km 

uzunluğundaki  kesimi  merkezi  kumandalı  sinyal  sistemi  ile  iĢletilmekte  olup  mekanik 

sinyalli istasyon adedi ise 156‟dır. Ayrıca 993 adet bariyerli, flaĢörlü Çanlı 91 adet, çapraz 

geçit iĢaretli serbest geçitle birlikte toplam 3.341 adet hemzemin geçit vardır 35 adet trafo 

merkezi ve 9 adet uzaktan kumanda merkezi ile elektrikli hatların toplamı 3.216 km olup, 

bunların 2.328 km‟ si konvansiyonel hat ve 888 km‟si YHT hattıdır.  

YILLAR GAR

İSTASYON

TOPLAM

1960

171

479

650

1970

147

443

590

1980

166

413

579

1983

166

403

569

1990

170

392

562

1993

171

372

543

1995

166

343

509

1998

154

323

477

2000

146

315

461

2001

146

313

459

2002

145

300

445

2003

146

300

446

2004

139

298

437

2005

126

278

404

2006

128

281

409

2007

128

282

410

2008

133

277

410

2009

135

275

410

2010

137

279

416

2011

137

279

416

2012

138

281

419

22 

 

Demiryolu  sinyalizasyon  sistemleri,  demiryolu  hatları  üzerindeki  tren  trafiğinin 

emniyetli  bir  Ģekilde  gerçekleĢtirilmesini  sağlamak  ve  demiryolu  hatlarını  daha  verimli 

kullanmak  amacıyla  geliĢtirilerek  kullanılmaya  baĢlamıĢtır.  GeliĢen  teknolojiye  paralel 

olarak  sinyalizasyon  sistemlerinde  de  geliĢmeler  kaydedilmiĢ  ve  bugün  treni  tamamen 

kontrol  eden  tren  kontrol  sistemlerine  sahip  sinyalizasyon  sistemleri  üretilmiĢtir.  Tren 

kontrol  sistemleri;  bir  hat  üzerindeki  trenlerin  zaman,  sıklık  ve  kapasitelerinin  optimize 

edilmesi, personel tasarrufu, trafik emniyeti ve etkin bir iĢletmecilik sağlayan sistemlerdir. 

Demiryolu iĢletmeciliğinde emniyetli ve verimli bir tren trafiğinin sağlanması amacıyla farklı 

tren kontrol sistemleri geliĢtirilmiĢ olup, bunlardan bazıları (ATS) otomatik tren durdurma, 

(ATP)  otomatik  tren  koruma  ve  (ATC)  otomatik  tren  kontrolüdür.  ERTMS  (Avrupa 

Demiryolu  Trafik  Yönetim  Sistemi  )  tren  kontrol  sistemlerinde  belirli  bir  standardın 

oluĢturulması  ve  yaygın  olarak  kullanılması  amacıyla  doğmuĢtur.  2003-2009  yılları 

arasında;  478  adet  lokomotife  ATS  cihazı  montajı  yapılmıĢtır.  Ayrıca  yolcu  trenlerinde 

çalıĢan  25  adet  lokomotife  de  tren  Denetim  Sistemi  takılmıĢtır.  Diğerlerinin  de  proje 

kapsamında montajları yapılacaktır. 

HaberleĢme  sistemlerinde,  transmisyon  sistemi  olarak,  havai  hat  ile  analog 

kuranportör  sistemleri  kullanılmıĢ,  sonra  sinyalizasyon  sistemleri  ile  birlikte  iletim  ortamı 

olarak  bakır  kabloya  geçilerek  kablo  tipi  analog  kuranportör  sistemleri  üzerinden 

haberleĢme  sağlanmıĢtır.  Fiber  optik  kablolarla  birlikte  transmisyon  sistemleri  olarak 

değiĢik  kapasitelerde  SDH  (SynchronousDigitalHierarchy)  sistemleri,  eriĢim  ekipmanları 

(Multiplexer,  HDSL modem),  data iletimini  sağlayan  (roter,  switch)  cihazlar kullanılmıĢtır. 

Sinyalizasyon  ve  elektrifikasyon  sistemlerinin  bilgi  iletimi  (scada)  ve  ses  haberleĢmesi, 

GSM-R sisteminin iletim alt yapısının oluĢturulması, kuruluĢumuzun değiĢik hizmetlerinin 

yürütüldüğü bilgisayar sistemleri için data iletimi, anons sistemleri, yolcu bilgilendirme, hat 

boyu  çok  fonksiyonlu  haberleĢme  sistemlerinin  iletiĢimi  ve  telefon  santrallerinin 

bağlantıları transmisyon sistemleri üzerinden yapılmaktadır. 

Tren trafiğine yardımcı hizmet olarak, Trenlerin hareket halinde iken istasyonlarla, 

kumanda  merkezleri  ve  birbirleriyle  haberleĢmesini  sağlamak;  Ģantiye,  liman,  güvenlik, 

tren  teĢkili  ve  benzeri  hizmetleri  yürütmek  üzere  telsiz  sistemleri  kullanılmaktadır.  Bu 

hizmetlerin  yürütülmesi  için  yaklaĢık  5.567  Km‟lik  kısmı  GeniĢ  Alan  Kaplama  Telsiz 

Sistemi ile kaplanmıĢ olup, sistemde merkezi kontrol birimi, bölge aktarıcısı, sabit merkez 

telsizi  ve  araç  telsizi  kullanılmaktadır.  Telsiz  sistemi  Röle  kanalı  üzerinden  ve  manevra 

kanalından yapılan tüm görüĢmeler kayıt altına alınmaktadır. 

23 

 

TCDD  Genel  Müdürlük,  Bölge  Müdürlükleri  Liman  ve  TeĢkilat  Garları  arasındaki 

telefon  haberleĢmesini  sağlamak  maksadıyla  toplam  17.730  abone  kapasiteli  113  adet 

Sayısal Telefon Santralı Ģebekede çalıĢmaktadır. 

Demiryolu  güzergahı  boyunca  döĢenmiĢ  olan  yeraltı  ve  havai  hat  transmisyon 

hatları  üzerinden  tüm  telefon  santralleri  birbirleriyle  otomatik  aramalı  Türk  Telekom‟dan 

bağımsız  bir  telefon  Ģebekesine  sahiptir.  Telefon  santralleri  Türk  Telekom  Ģebekesine, 

FCT  (Sabit  Hücresel  Cep  Telefonu)  cihazları  üzerinden  de  GSM  Ģebekesine 

bağlanabilmektedir.  Telefon  Santralları  üzerinden  sabit  ve  DECT  (Telsiz  Telefon) 

telefonları  çalıĢmakta  olup  santrallere  bağlı  Robot  Operatörler  üzerinden  24  saat 

dıĢarıdan  arayanlara  haberleĢme  hizmeti  verilmektedir.  HaberleĢme  Teknolojisindeki 

geliĢmelerle  Ankara-EskiĢehir-Ġstanbul-Ġzmir  ve  Adana  Telefon  Santrallerine,  Türk 

Telekom‟dan kiralanan data hatları üzerinden VoIP özelliği sayesinde veri hatlarını santral 

ile irtibatlanarak santraller arası bağlantı ile alternatif Ģebekeler oluĢturulmuĢtur. Bu özellik 

sayesinde  bu  merkezler  90+XX  (il  trafik  kodu)  ile  birbirlerini  otomatik  olarak  ücretsiz 

arayabilmektedirler. 

Bilet-satıĢ  rezervasyon  amacıyla  istasyonlarda  bulunan  ADSL  hatlarına  IP 

telefonlar  bağlanıp  merkez  santral  bağlantısı  gerçekleĢtirilerek  internet  ortamı  üzerinden 

çalıĢan  bir  alternatif  haberleĢme  imkânı  sağlanırken  telefon  Ģebekesine  fiziki  olarak 

bağlantı  imkânı  olmayan  istasyonlar  da  Ģebekeye  bağlanabilmiĢtir.  ġebekemizde 

kullanılmakta  olan  toplam  IP  Telefon  adedi  234‟dür.  Ancak;  Telekomünikasyon, 

sinyalizasyon  ve  elektrifikasyon  ihtiyaçları  genel  itibarıyla  yaygındır.  Birbirine  bağlı 

kesimler  arasındaki  farklılıklar;  arzın  etkili  ve  verimli  iĢletimini  engeller  görünmektedir. 

Merkezi  tren  kontrol  ünitelerinin  yoğunluklu  araç  trafiğine  sahip  tüm  kesimlerine 

yaygınlaĢtırılması ihtiyaç arz etmektedir. 

2.2.6.  Çeken - Çekilen Araçlar 

Yolcu  taĢımacılığı  için  1934  yılında  “ray  otobüsü”  olarak  adlandırılan  ilk  dizel 

motorlu  ve  mekanik  Ģanzımana  sahip  1-6  seri  numaralı  araçlar,  1935  yılında  21-25  seri 

numaralı araçlar ile 1948 yılında MT 5100 tipi, 1952 yılında MT 5300 tipi, 1956 yılında MT 

5400 tipi araçlar temin edilmiĢtir.  

1961  yıllarında  temin  edilen  MT  5500  tipi  araçlar  ile  sürdürülen  Ray  Otobüsü  / 

Motorlu  Tren  Filosu,  1990  yılında  servise  giren  TÜVASAġ  üretimi  MT  5600  tipi,  1993 

yılında servise giren ALSTOM üretimi ( Eski ismi ile FĠAT FERROVĠARĠA ) MT 5700 tipi; 

24 

 

2009  yılında  servise  giren  HYUNDAI  ROTEM  üretimi  MT  15000  tipi  ve  2011  yılında 

servise giren TÜVASAġ üretimi MT 30000 tipi araçlar ile takviye   edilmiĢtir.  

Buharlı  lokomotiflerden  dizel  lokomotiflere  geçiĢ,  1953  yılında  DH33100  tipi 

manevra lokomotifi ile olup manevra lokomotif filosuna bunu takiben DE 3600, DH 44100, 

DH  4100,  DH  6500,  DH  7000  ve  DH  9500  tipi  lokomotifler  dahil  edilmiĢtir.  Hâlihazırda 

bunlardan sadece DH 3600; DH 6500; DH 7000 ve DH 9500 tipi lokomotifler servistedir. 

Dizel  Anahat  Lokomotif  filomuz  ise;  1957  yılında  DE  20000,  1961  yılında  DH 

27000,  1965  yılında DE  21500,  1970  yılında DE  24000 ve DE  18000,    1978  yılında DE 

18100,  1985  yılında  DE  22000,  2003  yılında  DE  33000  tipi  lokomotiflerin  eklenmesi  ile 

büyümüĢ  olup  halen  DE  18100-DE  24000;  DE  22000  ve  DE  33000  tipi  lokomotifler 

serviste tutulmaktadır.  

1985  yılında  servise  giren  DE  11000  tipi  lokomotifler  ise  daha  önce  kullanılmıĢ 

olarak TCDD filosuna alınan ve sonra servisten kaldırılan DH 11500 tipi lokomotifler gibi 

Yol-Manevra Hizmeti vermektedir. TÜLOMSAġ Genel Müdürlüğünde üretilecek DE 36000 

tipi  lokomotiflerin  ilavesi  ile  Dizel  Lokomotif  Filosunun  güncellenmesi  veya 

modernizasyonunun ilk adımı olacaktır.  

Dizel  ĠĢletmeciliği  yanında  ilk  elektrifikasyon  sistemi,  1955  yılında,  Ġstanbul‟da  26 

km‟lik  Sirkeci-Halkalı  hattı  ile  kurulmuĢ,  bu  hatta  iĢletilmek  üzere  E  8000  tipi  elektrikli 

banliyö  tren  setleri  ile  E  4000  tipi  elektrikli  lokomotifi  temin  edilmiĢtir.  Elektrifikasyonu 

tamamlanan  HaydarpaĢa-Gebze  banliyö  hattına  1971  yılında  15  adet  E  40000  tipi 

elektrikli  lokomotif  alınmıĢtır.  E  40000  tipi  lokomotiflerin  tahrik  sistemlerinde  diyotlu 

doğrultucular ve doğru akımlı elektrik motorları kullanılmıĢtır. 1979 yılında servise verilen 

E  14000  tipi  elektrikli  banliyö  trenlerinde  ise  doğru  akım  motorları  ilk  kez  diyot  ve 

tristörlerden  oluĢan  doğrultucu  grupları  ile  beslenmiĢ  ve  bu  araçlarda  elektronik  baskı 

devrelerinden  oluĢan  kontrol  devreleri  kullanılmıĢtır.  E  14000  tipi  araçlar,  lisans  ile 

TÜVASAġ  ‟ta  (ADVAS‟ta  )  üretilmiĢtir.  1987  yılında  ilk  olarak  Divriği-Ġskenderun  cevher 

hattında  servise  verilen  ve  TOSHIBA  lisansı  altında TÜLOMSAġ‟ta  üretilen  E  43000 tipi 

elektrikli  lokomotiflerin  doğru  akım  cer  motorları  da  diyot  ve  tristör  elemanları  ile 

beslenmiĢtir. Elektrikli araç filosuna en son HYUNDAI ROTEM‟den temin edilen E 23000 

tipi EMU tren setleri katılmıĢtır. 

 

 

25 

 

TCDD‟nin konvansiyonel araç parkı Tablo 2.2.6.1‟de verilmektedir:  

Tablo 2.2.6.1 TCDD’nin Konvansiyonel Araç Parkı 

 

 

Grafik 2.2.6.1 TCDD’nin Çeken Araç Parkı 

 

Demiryolu ağında elektrifikasyon sistemlerinin yaygınlaĢtırılması durumunda halen 

TCDD  çeken  araç  parkının  sadece  %11‟ini  oluĢturan  elektrikli  lokomotif  sayısının  hızla 

arttırılması gerektiği açıktır. 

Yüksek  Hızlı  Tren  ĠĢletmeciliği,  2009  yılında  servise  verilen  CAF  S.A  imali  H 

T65000 tipi Yüksek Hızlı Tren Setleri ile yapılmaktadır. 

Demiryollarındaki  yük  vagonları  ile  ilgili  kayıtlar  1905‟li  yıllardaki  Kapalı  Yük 

Vagonu;  1930‟lu  yıllardaki  Sarnıç  Vagonları,  1941  yılındaki  K  tipi  Yük  Vagonu,  1942 

yılındaki  Platform  tipi  Yük  Vagonlarına  dayanmaktadır.  1953  yılından  itibaren  ise 

Seri 1; DE 18000; 

10; 2% 

Seri 1; DE 

22000; 86; 18% 

Seri 1; DE 24000; 

244; 50% 

Seri 1; DE 

33000; 89; 19% 

Seri 1; E 43000; 

45; 9% 

Seri 1; E 52500; 

11; 2% 

26 

 

TÜDEMSAġ,  TÜLOMSAġ  ile  birlikte  Demiryollarının  Yük  Vagon  Ġhtiyacını  karĢılamıĢtır. 

1953  yılından  31.12.2012  tarihine  kadar  sadece  TÜDEMSAġ‟ta  31  tipte  toplam  20.047 

adet  vagon  üretimi  gerçekleĢtirmiĢtir.  1939  yılından  31.12.2012  tarihine  kadar  toplam 

336.919 adet çeĢitli grupta vagon onarımı gerçekleĢtirilmiĢtir. 2005 Yılından itibaren Habis 

tipi Alüminyum Kayar Yan Duvarlı Kapalı Yük Vagonu ve Gabs tipi Kapalı Yük Vagonları 

100 km/saat hız ve 22,5 ton dingil yüküne, Sgss tipi Konteyner TaĢıma Yük Vagonları ise 

120 km/saat  hız  ve  22,5  ton  dingil  yüküne  uygun  olarak  üretilmiĢtir.  Bu  özelliklere  sahip 

vagonların  üretilmesiyle  hem  TCDD‟ye  ait  yük  vagonlarının  Avrupa  demiryollarında 

kullanılması  sırasında  karĢılaĢılan  sorunlar  ortadan  kaldırılmıĢ  hem  de  dara/yük  oranı 

olumlu  yönde  değiĢtirilmiĢtir.  2007  yılı  içerisinde  Türkiye‟de  ilk  defa  Bojili  Nitrik  Asit 

TaĢıma  Vagonu  üretimi,  2008  yılında  ise  yine  ilk  kez,  yeni  nesil,  kargo  taĢımacılığında 

kullanılan Hbbillnss tipi yük vagonları üretilmiĢtir. 2008 yılında ayrıca; darası hafifletilmiĢ, 

fren sistemi geliĢtirilmiĢ, ağırlık merkezi aĢağıya çekilmiĢ, kilitleme sistemi kolaylaĢtırılmıĢ, 

taĢıma  kapasitesi  artırılmıĢ  Falns  tipi  Cevher  TaĢıma  Vagonu  tasarlanarak,  prototip 

üretimi gerçekleĢtirilmiĢtir. 2009-2010 yıllarında iki dingilli Hbbillnss vagonunun hafif olan 

üst  kısmı  (Dam  ve  Alüminyum  kayar  duvarlar)  ile  bojinin  yüksek  taĢıma  kapasitesi 

biraraya getirilerek Habillnss vagonu tasarlanmıĢtır. 2011 yılında, TÜDEMSAġ tesislerinde 

montajını  takiben  prototip  vagonun  UIC  ERRI  B12  RP  17  standardına  göre,  dinamik  ve 

statik  testleri  yapılmıĢtır.  Aynı  yıl,  yol  yapımındaçalıĢan  personelin  konaklama  ihtiyacını 

gidermek  için  kullanılan  Hs  vagonu  ilk  defa  imal  edilmiĢtir.  Mevsimsel  Ģartlar  dikkate 

alınarak  vagonun  sandık  kısmı  alüminyum  malzemeden  imal  edilmiĢtir.  Sgss  vagonu 

projeleri TSI sertifikasyonuna uygun hale getirilmiĢtir.  

Yolcu  taĢımalarında  ise,  1887  yılında  Abdülhamit  Salon  Vagonu;  1908  yılında  2 

Dingilli  Yolcu  Vagonu,  1923  yılında  Salon  Vagonları,  1953  yılında  ise  Banliyö  vagonları 

kullanılmaya  baĢlamıĢtır.  1962  yılında  TÜVASAġ‟ta  üretilen  ilk  vagona  kadar  yolcu 

vagonları  ülke  dıĢından  temin  edilmekte  iken  1962  sonrası  sadece  TÜVASAġ‟ta 

üretilmiĢtir  Hem  sermayedarı,  hem  de  tek  müĢterisi  konumunda  olan  TCDD  için 

TÜVASAġ, 31.12.2012 tarihi itibariyle 1.793 adet yolcu vagonu imalatı ile 36 bin 224 adet 

yolcu vagonu bakım,  onarım,  revizyon  ve modernizasyonunu tamamlamıĢtır.1975‟li  yıllar 

ile  birlikte  uluslararası  standartlarda  RIC  tipi  yolcu  vagonları  üretimine  geçilmiĢtir.  1976 

yılından itibaren Alstom firmasının lisansı ile elektrikli banliyö dizileri üretimine baĢlanmıĢ 

ve toplam 75 dizi (225 adet) üretilerek, TCDD‟ye teslim edilmiĢtir. 1990‟lı yıllarda tasarımı 

TÜVASAġ‟a ait Ray Otobüsleri, RIC-Z tipi yeni lüks vagon ve TVS 2000 klimalı lüks vagon 

projeleri  tamamlanarak  imalatlarına  baĢlanmıĢtır.  2002  yılından  itibaren  ise  eski  tip 

27 

 

vagonlara  iliĢkin  M-Serisi  (M10  pulman,  M70  yemekli  ve  M80  personel  bölmeli) 

modernizasyon projeleri gerçekleĢtirilmiĢtir.  

2003-2012 yıllarında;142 adet yolcu ve 5891 adet yük vagonu, 89 adet DE 33000 

tipi Ana hat Lokomotifi Ġmali, 12 adet HT 65000 tipi YHT Seti, 12 adet MT 15000 tipi DMU 

tren seti, 12 adet 3 vagonlu MT 30000 tipi DMU tren seti, 1 adet 4 vagonlu MT 30000 tipi 

DMU tren seti, 65 adet Mobil Demiryolu Aracı, 32 adet E 23000 tipi Elektrikli Banliyö Seti, 

33 adet E 22000 tipi Elektrikli Banliyö Seti, 12 adet Acil Kurtarma ve Müdahale Aracı ile.3 

adet Derayman Vinci Temini gerçekleĢtirilmiĢtir. Ayrıca 10 adet Dizel Lokomotif Markizleri 

ve 4 adet Furgon vagonları zırhlandırılmıĢtır. 40 adet Elektrikli Banliyö Seti ile ilgili temin 

anlaĢması yapılmıĢ olup tasarım çalıĢmaları sürmektedir. 

Ayrıca  tüm  çeken  araçlara  ATS  (otomatik  durdurma  sistemi)  montajının  yanı  sıra 

hava kurutucuları takılarak seyrüsefer güvenliği artırılmıĢtır.  Makinist kabinleri modernize 

edilmiĢtir.    Yine  de,  filo  yaĢı  nedeniyle  bir  an  önce  eski  lokomotiflerin  ıskat  edilerek 

servisten çekilmesi ve yerine yeni nesil araçların temini gerekmektedir. 

180  nolu  tamim  doğrultusunda  2003  yılından  itibaren  122  adet  olan  bakım  ve 

onarım iĢyeri 82 adede düĢürülmüĢtür.  

Çeken  ve  çekilen  araç  bakım  ve  onarımları  genel  olarak  TCDD‟ye  bağlı 

iĢyerlerinde ve TÜLOMSAġ, TÜVASAġ ve TÜDEMSAġ gibi Bağlı Ortaklıklar ve ADF gibi 

Fabrikalarında ve bunların alt yüklenicilerinde yapılmaktadır. 

TÜLOMSAġ  (Türkiye  Lokomotif  ve  Motor  Sanayii  A.ġ.  EskiĢehir):

Mevcut 

sermayesi  150.000.000  TL  olup,  500.000  m²    açık  alan  üzerine  kurulu  bulunan 

TÜLOMSAġ  ‟ta  176.000  m².‟lik  kapalı  alan  mevcuttur.  1894  yılında  Almanlar  tarafından 

Anadolu-Bağdat  demiryolu  ile  ilgili  olarak  buharlı  lokomotif  ve  vagon  tamiri  ihtiyacını 

karĢılamak  üzere  Anadolu-Osmanlı  Kumpanyası  adı  ile  kurulmuĢtur.  1920  yılında 

EskiĢehir  Cer  Atölyesi  olarak  adı  değiĢtirilmiĢtir.  1958  yılında  adı,  EskiĢehir  Demiryolu 

Fabrikası adıyla ilk yerli  lokomotifi imal etmek üzere yenilenmiĢtir. 1986 yılında Bakanlar 

Kurulu  kararı  ile  TCDD  Genel  Müdürlüğü‟  nün  bağlı  ortaklığı  haline  dönüĢtürülmüĢ  ve 

Türkiye  Lokomotif  ve  Motor  Sanayii  A.ġ.  (TÜLOMSAġ)  olarak  yeni  bir  hukuki  yapıya 

kavuĢturulmuĢtur.1960  yılında  ilk  Türk  Otomobili  Devrim,  1961  yılında  70  km/h  hız 

yapabilen  ilk  Türk  buharlı  lokomotifi  Karakurt;  üretilmiĢtir.  1962  yılında  bojili  çeĢitli  yük 

vagonlarının ( Cevher, Konteyner, Sarnıç, Soğutma, Boraks, Tahıl, Slab, Platform..vb) seri 

olarak  yapımı  sağlanmıĢtır.  1968  yılında  Alman  MAK  Firmasının  lisansıyla  360  Beygir 

Gücünde DH 3600 tipi Dizel Manevra Lokomotiflerinin sürekli olarak yapımına baĢlanarak 

28 

 

1975  yılına  kadar  25  adet  üretilmiĢtir.  1968  yılında  Fransız  Semt  Pielstick  Firması  ile 

yapılan lisans anlaĢmasıyla 16 PA4 V-185 tipi motorların imalatına geçilmiĢ, her yıl gittikçe 

artan  yerli  malzeme  oranı  ile 2400  beygir gücünde  16  ve 12  silindirli  motorlar  ELMS‟  de 

üretilmiĢtir.1971 yılında DE 24000 tipi; 1986 yılında DE 11000 tipi; 1987 yılında DE 22000 

tipi lokomotifin yanı sıra Kar küreme makineleri, 1988 yılında E 43000 tipi elektrikli anahat 

lokomotifi, 1994 yılında proje /imalatı kendisine ait DH 7000 tipi Manevra Lokomotifi, 1999 

yılında proje /imalatı kendisine  ait  DH  9500 tipi Manevra Lokomotifi,  2000 yılında Kapalı 

Kayar Yan Duvarlı Yük Vagonlarının Ġmalatı, 2001-2004 yıllarında DH 10000 ve DH 12000 

tipi Dizel Hidrolik Anahat ve Manevra Lokomotifi üretimi ve yurt dıĢına ihracı, 2003-2011 

yılları arasında 87 adet DE 33000 tipi lokomotif üretimi sağlanmıĢtır. 1997 yılında kamuda 

bir ilk olarak ISO 9001 standardının sertifikalandırılması gerçekleĢtirilmiĢtir.2011-2012 UK 

Lokomotifi  &  Avrupa  Platformu  Lokomotif  imalatı  tamamlanıp  teslim  edilmiĢtir.  50  adet 

Dizel  Elektrik  lokomotif  sipariĢi  alınmıĢ  olup  GE  ile  ortaklaĢa  olarak  imal  edilmektedir. 

TCDD  ihtiyacı  80  adet  Elektrikli  Lokomotif  imalatına  Hyundai-Rotem  Firması  ile 

baĢlanılmıĢtır.  Van  Gölü  feribotlarına  ait  8  adet  TÜLOMSAġ  yapımı  Marine  Dizel  Motor 

üretilmiĢ 4 adedi teslim edilmiĢtir. Özel sektör lojistik firmalarına vagon imalatı yapılmakta 

olup  bugüne kadar  600 adet  vagon  teslim  edilmiĢtir.  Marmaray  araçlarına ait  boji  ve cer 

motoru  imalatı  devam  etmektedir.  Gaziantep  BüyükĢehir  Belediyesine  15  adet  tramvay 

modernizasyonu iĢi tamamlanmıĢ olup 10 adet daha sipariĢ alınmıĢtır. TÜBĠTAK ile Ar-Ge 

projeleri  yürütülmekte  olup  yerli  kompozit  sabo  projesi  tamamlanmıĢ,  milli  elektrikli 

lokomotif ve hafifletilmiĢ yük vagonu projeleri devam etmektedir. 

TÜDEMSAġ  (Türkiye  Demiryolu  Makinaları  Sanayii  A.ġ.  Sivas):

 TÜDEMSAġ, 

baĢlangıçta TCDD ĠĢletmesinin kullanmakta olduğu buharlı lokomotif ve yük vagonlarının 

onarımını  yapmak  üzere,  1939  yılında  "SĠVAS  CER  ATELYESĠ"  adı  altında  iĢletmeye 

açılmıĢtır.  Demiryolu  ulaĢımındaki  geliĢmeler  ve  yurt  ekonomisinin  ihtiyaçları 

doğrultusunda bina, tezgâh ve tesis bakımından geliĢtirilerek onarım iĢleri yanında, 1953 

yılından  itibaren  yük  vagonu  yapımına  baĢlamıĢ  ve  1958  yılında  da  adı  "SĠVAS 

DEMĠRYOLU  FABRĠKALARI"  olarak  değiĢtirilmiĢtir.  440  Sayılı  KĠT'ler  Hakkındaki  Kanun 

çerçevesinde  01.04.1975  yılında  ise  200  Milyon  TL  sermayeli  “SĠVAS  DEMĠRYOLU 

MAKĠNALARI  SANAYĠĠ  MÜESSESESĠ”  (SĠDEMAS)  adı  ile  müessese  haline  getirilmiĢtir 

.ġirket bugünkü hukukî statüsüne, Ekonomik ĠĢler Yüksek Koordinasyon Kurulunun kararı 

ile  kavuĢmuĢ,  TCDD  Genel  Müdürlüğü'nün  bağlı  ortaklığı  haline  getirilmiĢ  ve  unvanı 

"TÜRKĠYE  DEMĠRYOLU  MAKĠNALARI  SANAYĠĠ  A.ġ."  (TÜDEMSAġ)  olarak  tespit 

edilmiĢtir.  31.12.2012  tarihi  itibariyle  80  Milyon  TL  sermayesi  bulunan  TÜDEMSAġ‟ın  % 

99.99‟u  TCDD‟ye  %  0,002  oranındaki  payları  sırası  ile  Türkiye  Gemi  San.A.ġ.,  TDÇĠ 

29 

 

Genel Müd. ve Asil Çelik San. Ve Tic. A.ġ.‟ye aittir. ġirket genel müdür ve yönetim kurulu 

tarafından yönetilir. Kurulu bulunduğu, 418.626 m²‟lik toplam alan üzerinde 100.0000 m²‟ 

„lik  kapalı  alanı  bulunmaktadır.  1986  yılından  itibaren  buharlı  lokomotif  onarımına  son 

verilmiĢ,  iĢin  yapıldığı  tesisler  Yük  Vagonu  Üretimi  yapılacak  Ģekilde  yeniden 

düzenlenmiĢtir.  ġirket  halen  UIC  Standartlarına  uygun  bojili  ve  iki  dingilli  yük  vagonu 

yapımı ve bu vagonların her türlü onarımları ve periyodik bakımlarını gerçekleĢtirmektedir. 

2002  yılında  ISO  9001  Kalite  Güvence  Belgesi  alınmıĢtır.  2003  yılında  ISO  9001:2000 

Kalite Yönetim Sistemi Belgesini alan ilk Ģirketlerden biri olmuĢtur. 2002 ve 2003 yıllarında 

ilk    Vagon  ihracâtı  gerçekleĢtirilmiĢtir.  Yabancı  bir  vagon  üretim  firması  ile  ortak  vagon 

üretimi  ve  iĢbirliği  kapsamında  görüĢmeler  sürdürülmektedir.160  km/h  hıza  sahip  boji 

projesi üzerinde AR-GE faaliyetleri baĢlatılmıĢtır. Bu ana kalemlerin yanı sıra özel sektör, 

bağlı ortaklıklar ve TCDD‟nin yurdun dört bir yanında yer alan tüm Servis ve Bölgelerinde 

tamir  edilen  çeken  ve  çekilen  araçları  için;  Tampon,  yaprak  susta,  Fren  silindiri  vb. 

demiryollarında kullanılan birçok yedek parça yapılmaktadır. 

TÜVASAġ (Türkiye Vagon Sanayii A.ġ. Adapazarı):

 TÜVASAġ‟ın ilk tesisleri 25 

Ekim  1951  tarihinde  “Vagon  Tamir  Atölyesi”  adıyla  faaliyete  geçmiĢtir.  1961  yılından 

itibaren  Adapazarı  Demiryolu Fabrikasına  (ADF)  dönüĢtürülen kuruluĢta,  1962  yılında ilk 

vagon  üretilmiĢtir.  1971  yılında  baĢlanan  ihracat  çalıĢmaları  neticesinde,  Pakistan  ve 

BangladeĢ‟e  toplam  77  vagon  ihraç  edilmiĢtir.  1975  yılında  “Adapazarı  Vagon  Sanayi 

Müessesesi”  (ADVAS)  adını  alan  tesislerde  uluslararası  standartlarda  RIC  tipi  yolcu 

vagonlarının  üretimine  geçilmiĢtir.  Bugünkü  statüsünü  1985  yılında  kazanan  Türkiye 

Vagon  Sanayi  Anonim  ġirketi  (TÜVASAġ),  yolcu  vagonları  ve  elektrikli  dizi  imalatlarının 

yanı  sıra,  araĢtırma  geliĢtirme  faaliyetleri  ve  mühendislik  hizmetleri  konularında  da 

atılımlar  yapılarak,  yeni  projelere  yoğunluk  verilmiĢtir.  TCDD‟ye  yaptığı  üretimlerin  yanı 

sıra  2001  yılında,  SIEMENS  ile  yapılan  iĢbirliği  çerçevesinde,  Bursa  BüyükĢehir 

Belediyesinin Hafif Raylı TaĢıt filosunun 38 aracının montaj ve iĢletmeye alma çalıĢmaları, 

TÜVASAġ  tesislerinde  gerçekleĢtirilmiĢtir.  TÜVASAġ‟ta  son  yıllarda  yurtdıĢına  vagon 

ihracatı  çalıĢmalarına  hız  verilmiĢ,  Irak  Demiryolları  için  2005  yılında  imalatına  baĢlanan 

jeneratör  vagonlar,  28  Mayıs  2006  tarihinde  teslim  edilmiĢtir.  Böylece  TÜVASAġ,  35  yıl 

aradan sonra ihracat yapma yeteneği olan bir Ģirket hüviyetini yeniden kazanmıĢtır. 2008 

ve 2009 yıllarında, Ġstanbul BüyükĢehir Belediyesinin Taksim–Yenikapı arasında iĢleteceği 

84  adet  (28  set)  metro  aracı  ile  TCDD‟nin  75  adet  (25  set)  elektrikli  tren  seti  (banliyö) 

araçlarının  Güney  Kore  Hyundai/Rotem  firması  ile  ortak  üretim  çerçevesinde  imalatı 

yapılmıĢtır.  2010  yılında  Avrupa demiryollarında kullanılacak  çok gerilimli  enerji  besleme 

ünitesi (UIC gerilimli konvertör) imal edilerek, yol Ģartlarında denemeleri yapılmıĢtır. 2010 

30 

 

yılında  Sakarya  Üniversitesi,  Uludağ  Üniversitesi  ve  TÜVASAġ  iĢbirliği  ile  raylı  taĢıtların 

klima sistemlerinin test edileceği “Klimatik Test Tüneli” yapımı baĢlatılmıĢ ve bu uygulama 

TÜBĠTAK‟a  sunulmuĢtur.  2010  yılında  Hyundai/Rotem  firması  ile  ortak  üretim 

çerçevesinde  Marmaray  Projesi  için  275  aracın  imalatı,    sözleĢmeye  uygun  olarak 

TÜVASAġ‟ta  yapılmaya  baĢlanmıĢtır.  Mevcut  sermayesi  80.000.000  olan  TÜVASAġ 

80.779 m²‟si kapalı alan olmak üzere toplam 359.073 m²  alan içinde yıllık 75 vagon imalat 

ve  500  vagon  onarım  kapasitesine  sahip  bulunmaktadır.  2011  yılında  144  adet 

(EUROTEM  ile  ortak)  ,  2012  yılı  içinde  49  adet  (EUROTEM  ile  ortak)  Marmaray  aracı 

üretimi gerçekleĢtirilmiĢtir. Ayrıca 2012 yılında Bulgaristan Demiryollarına 30 adet Yataklı 

Vagon üretimi geçekleĢtirilmiĢtir. 

ADF  (Ankara  Demiryol  Fabrikası):

  1946  yılında  motorlu  demiryolu  taĢıtlarının 

onarımı  için  kurulmuĢ,  zamanla  yedek  parçaların,  elektrojen  gruplarının  ve  motorlu 

drezinlerin  yapımına/onarımına  baĢlamıĢtır.  Daha  sonra  kapasitesi  artırılarak  Ankara 

Behiçbey‟e  taĢınan  fabrika  104.200  m².lik  toplam  alanda  42.800  m²  lik  kapalı  tesisi  ile 

faaliyet sürdürmekte ve TCDD filosundaki lokomotiflerin bakım ve onarımı yapılmaktadır. 

HYUNDAI  EUROTEM:

  Açık  alanı  30.000m²  /  kapalı  Alanı  9.760  m²  olan  ve 

gelecekteki  yatırımlarla  37.000  m²  hedefi  bulunan  en  son  teknoloji  ürünü  araçları 

Türkiye‟de  üretmek  için Adapazarı/TÜVASAġ  arazisinde  kurulan  yerli,  yabancı  ve  devlet 

ortaklı  ortak  giriĢimdir.  %15  TCDD  ,  %  34‟ü  ASAġ  ve  HACO  firmalarına  ait  yerli  hisse 

yanında %51 hisse ise Güney Koreli Rotem firmasına aittir. ġirkette beyaz yakalı 33, mavi 

yakalı 87 olmak üzere toplam 120 çalıĢan bulunmaktadır. Fabrikada, Ġstanbul BüyükĢehir 

Belediyesi‟ne 92 vagonluk metro aracı imal edilmiĢtir. Ayrıca TCDD için üretilen E 23000 

tipi  tren  setlerinin ilk  7‟si  Güney  Kore‟de geri kalan  25  set  ise  Adapazarı‟nda üretilmiĢtir. 

Halen Marmaray araçları ile ilgili üretime devam edilmektedir. 

Demiryolu  araçlarının  bakım  onarım  ve  imalatları  konusunda  yukarıda  belirtilen 

ana  firmaların  yanı  sıra  Adapazarı,  Adana,  Temelli/Ankara,  Arifiye,  Beypazarı,  Bursa, 

Derince,  EskiĢehir,  Ġstanbul,  Kayseri,  Karabük,  Kocaeli,  Konya,  Samsun  ve  Sivas'ta 

yerleĢik çok sayıda alt yükleniciler de faaliyet göstermektedir. 

Ayrıca yine demiryolu sektöründe yerli tramvay üretiminde Ġstanbul UlaĢım A.ġ‟ye 

ilaveten Bursa‟da yerleĢik özel sektör faaliyetleri mevcuttur. 

Ankara,  Halkalı,  Ġzmir,  Konya,  Sivas,  Malatya,  Samsun,  Afyon  Loko  Bakım  ve 

Vagon  Bakım  Atölye  Müdürlüklerinde  kalite  yönetim  sistemi,  iĢ  sağlığı  ve  güvenliği 

31 

 

yönetim  sistemleri  ile  çevre  yönetim  sistemleri  standartlarının  sağlanmasına  yönelik 

DanıĢmanlık ve sertifikasyon hizmetleri alımı ihale edilmiĢtir.   

Ayrıca  bilgisayar  kontrollü  otomatik  lokomotif  ve  vagon  yıkama  tesisleri,  tekerlek 

torna  tezgahları  kurulmuĢ  olup  35  adet  Akaryakıt  Ġstasyonuna  Ġkmal  Tesisi  ve  20  adet 

Patinaj Kumu Ġkmal Tesisi Kurulması iĢi ihale aĢamasındadır.   

3  adet  Otomatik  Tren  Muayene  Ġstasyonu  Kurulması  ile  ilgili  statik  kısım  %100 

tamamlanmıĢ olup, dinamik kısım ile ilgili inĢa çalıĢmaları devam etmektedir. 

2012 itibariyle Çeken – Çekilen Araç Parkında; biri faal olmak üzere toplam 7 adet 

buharlı lokomotif, 429 adet Dizel Anahat Lokomotif, 63 adet Uzun Yol Manevra Lokomotifi, 

46 adet DH Manevra Lokomotifi, 69 adet dizelli dizi, 11 adedi kiralık olmak üzere 56 adet 

elektrikli  lokomotif,  101 adet  elektrikli  dizi,  12  adet  YHT Seti,  964  adet  yolcu vagonu,  88 

adet  Jeneratör  Vagonu,  18.164  adet  Ticari  Yük  Vagonu  ile  3159  adet  3.  ġahsa  ait  Yük 

Vagonu ve 1778 adet idari hizmet vagonu bulunmaktadır. 

TCDD  bünyesinde  yaĢ  dağılımına  göre  mevcut  çeken  ve  çekilen  araç  filosu 

aĢağıda tabloda sunulmaktadır. Tablonun alt satırında belirtilen yüzdeler filonun 20 yaĢ ve 

üzeri araç oranını göstermektedir. 

 

Tablo 2.2.6.2 Araçların YaĢ Gruplarına Göre Dağılımı 

 

Toplam  çeken  çekilen  araç  parkının  %59  oranındaki  kısmı  20  ve  daha  fazla 

yaĢtadır.  

Özellikle  çeken  araç  parkının  %64  ‟ünün  20  yaĢ  ve  üzerinde  bulunması  tüm 

demiryolu iĢletimini etkiler niteliktedir. Çeken araçların gerek teknolojik gerek performans 

gerek  maliyet  gerek  verim  gerek  çevresel  yönlerden  yetersizliği  demiryolu  taĢımalarını 

doğrudan  etkileyerek  demiryolu  iĢletimine  yıllar  geçtikçe  artan  ve  katlanarak  büyüyen 

Genel Dağılım

Dizel 

Anahat 

Loko

Elektrikli 

Loko

Elektrikli 

Dizi

Yolcu 

Vagonu

Yük 

Vagonu

Toplam Araç

0-9

79

0

39

178

5.745

6.041

10-19

10

19

0

166

1.917

2.112

20+

407

37

69

600

10.505

11.618

Toplam

496

56

108

944

18.167

19.771

Oran (20+)

82%

66%

64%

64%

58%

59%

Çekilen araç

Çeken araç

Araçların Yaş Gruplarına Göre Dağılımı

YaĢ 

Grupları

32 

 

oranlarda dezavantaj ya da olumsuzluk yüklemekte veya yaratmaktadır. Bu oran, mevcut 

araç  parkının  ekonomik  ömrüne  iliĢkin  ciddi  problemler  bulunduğunu  açıkça  ortaya 

koymakta ve acil önlem alınmasını zorunlu kılmaktadır. 

2.2.7.  Ġltisak Hatları 

Ġltisak  hattı;  taĢıma  potansiyeli  yüksek  olan  fabrikaların,  Organize  Sanayi 

Bölgelerinin  arazilerine  mevcut  demiryolu  hattından  bağlanmak  üzere  yapılan  ilave 

demiryolu  hattıdır.  Kapıdan  kapıya  taĢımacılıkta olduğu kadar  taĢıma  potansiyeli  yüksek 

talep  merkezlerine  bağlantı  ile  demiryolu  taĢıma  miktarını  artırmak,  taĢıtıcı  firmaların  da 

ulaĢım maliyetlerini düĢürmelerine olanak sağlamak açılarından büyük bir öneme sahiptir. 

Özellikle,  Organize  Sanayi  Bölgeleri  gibi  düzenli  yük  taĢınan  kamu  veya  özel  sektör 

merkezlerine  bağlanan  iltisak  hattı,  kombine  taĢımacılığı  da  desteklemekte  ve 

güçlendirmektedir. Ayrıca, demiryolunun aktarma ile ilgili sorunlarını da azaltan en önemli 

tedbirlerden biri olup demiryolu ağını fabrika, yükleme-boĢaltma merkezi, maden sahası, 

organize  sanayi  bölgesi  v.b  merkezlere  bağlamaktadır.  2008  sonu  itibariyle  toplam 

uzunluğu  434  km  olan  318  adet  iltisak  hattı  mevcut  iken  2009-2012  yılları  arasında  21 

adet,  44.751  km  iltisak  hattı  yapılarak  iltisak  hattı  uzunluğunda  yaklaĢık  %9  artıĢ 

sağlanmıĢtır.  Bu  süreçte  yıllık  ortalama  10  km.  iltisak  hattı  inĢa  edilmiĢtir.  2012  sonu 

itibariyle ise 334 adet iltisak hattının toplam uzunluğu 469 km‟ye ulaĢmıĢtır.  

2008  yılında  demiryolu  ana  hatlarında  taĢınan  yükün  %55‟i  iltisak  hattı  bağlantılı 

istasyon ve yük merkezlerinden taĢınırken 2012 yılı itibarıyla bu oran %58‟e ulaĢmıĢtır. Ġlk 

bakıĢta,  farkedilmesi  oldukça  güç  olsa  da,  434  km  uzunluğun  yaklaĢık  %9  oranında  bir 

artıĢ  ile  toplam  yük  taĢımalarında  450-750  bin  netton  ve  225-330  milyon  ton-km  artıĢ 

sağlanmıĢ  durumdadır.  Ġlave  edilen  434  km  iltisak  hattı  ile  artırılan  yük  taĢımalarının 

toplam taĢımalar içindeki oranları ise; netton için %1.75-2.92, netton-km için %1.93-2.83 

olarak gerçekleĢmiĢtir. 

2.2.8.  Yük  Terminalleri 

Özellikle  yük  terminallerinin  hangi  özellikleri  taĢıması  gerektiğine  yönelik  yapılan 

incelemelerde,  yük  terminallerinin  intermodal  taĢımacılığa  uygun  özellikler  taĢımaları 

gerektiği  vurgulanmıĢtır.  Altyapı  gerekliliklerinin  baĢında  demiryolları  ile  bağlantılarının 

mutlaka  olması  gerektiği,  limanlara  yakın  bölgelerde  ve  limanlara  doğrudan  demiryolu 

bağlantısı  ile entegre olması  gerektiği  özellikle belirtilmektedir.  Bunun  yanı  sıra,  geliĢmiĢ 

bir  bilgi  teknolojisi  altyapısı  ile  yük  terminallerini,  liman,  yükleyici,  nakliye  müteahhidi 

33 

 

(forwarder),  lojistik  hizmet  veren  iĢletmelere  bağlayan  bilgi  ve  iletiĢim  teknolojilerinin  ve 

buna bağlı yazılım programlarının da oluĢturulması ve kurulması gerekmektedir. Belirtilen 

taraflara  ek  olarak  demiryollarındaki  yeni  düzenleme  ve  serbestleĢtirme  hareketi  ile 

demiryolu taĢımacılık pazarına yeni girecek olan demiryolu taĢımacılık iĢletmeleri de dahil 

olacaktır ve bu iĢletmelerle de gerçekleĢtirilebilecek iletiĢim platformları yük terminallerinin 

verimli bir Ģekilde çalıĢmasını sağlayabilecektir.  

Kombine taĢımacılık sistemlerinin en önemli bileĢenlerinden olan bağlanabilirlik ve 

birlikte çalıĢabilirlik kavramları da limandan baĢlayıp, yükleyici (müĢteri) tesislerine kadar 

olan  süreçte  ilgili  tarafların  hepsinin  birbirleriyle  entegre  bir  Ģekilde  çalıĢma  prensibini 

içermektedir.  Özellikle  bağlanabilirlik  kavramı,  limandan  gelen  veya  limana  gidecek  olan 

yüklerin  gerek  demiryolu  gerekse  de  kara  yolu  ile  entegre  bir  Ģekilde  yük  terminallerine 

olan  ulaĢımının  sağlanabilmesi  açısından  önemlidir.  Yük  terminallerinin  farklı  yük 

gruplarına  hizmet  verebileceği  de  göz  önüne  alındığında  elleçleme  ekipmanlarına  da 

önemli ölçüde yatırım yapılması gerektiği belirtilebilir.  

Mevcut  419  adet  gar  ve  istasyonun  tamamında  yük  taĢıma  hizmetleri  verilmekte 

iken yük taĢıma hizmetlerinin yapıldığı iĢyerleri 2004 yılında lojistik müdürlükleri ve lojistik 

Ģeflikleri Ģeklinde yeniden organize edilerek, yük taĢıma hizmetleri, 43 Lojistik Müdürlüğü, 

63 Lojistik ġefliği, 3 Liman Lojistik ġefliği ve 104 Ġstasyon ġefliği olmak üzere toplam 214 

adet  ünitede  sürdürülmektedir.  Yük  taĢımalarının  %83‟ü  bu  ünitelerin  50  adedinde 

gerçekleĢtirilmektedir.  Söz  konusu  bu  iĢyerlerinin  yükleme-boĢaltma  ve  manevra 

kapasitesinin artırılması gerekmektedir. 

Büyük  Sanayi  Bölgelerine,  liman  alanlarına  bitiĢik  sahalara  minimum  300  dönüm 

büyüklükte  ya  da  aynı  anda  10  adet  yük  treninin  elleçlenebileceği  özelliklerde  yük 

merkezleri  kurulması  önem  ve  aciliyet  arzetmektedir.  TCDD  tarafından  liman  bağlantılı 

demiryolu taĢımalarının artırılması, liman geri sahasında yükleme-boĢaltma faaliyetlerinin 

modern  bir  Ģekilde  verilmesinin  sağlanması,  liman  ve  hinterlandında  bulunan  yük 

potansiyeli  dikkate  alınarak  liman  geri  sahalarında  yük  merkezi  oluĢturma  çalıĢmalarına 

baĢlamıĢtır. 

Bu kapsamda TCDD tarafından;  

Alsancak  limanı  içerisinde  liman  bağlantılı  yük  taĢımalarının  gerçekleĢtirilmesi  ve 

taĢımacılığın  sekteye  uğratılmadan  devamının  sağlanması  için  kombine  taĢımacılık 

kapsamında  demiryoluyla  gelip  denizyolu  ile  gidecek  veya  tersi  yönde  yapılacak 

taĢımalarda  yüklere  daha  iyi  hizmet  verilebilmesi  amacıyla,  Liman  C  ve  D  kapıları 

34 

 

arasında gümrüklü saha dıĢında toplam 51.000 m²  alanı kapsayan 8 adet yol ve 22.000 

m²    beton  kaplama  "Yükleme-BoĢaltma  ve  Lojistik  Alanı"  oluĢturulması  çalıĢmalarına 

baĢlanmıĢtır.  

Derince  Liman  geri  sahasındaki  Derince  Garın  yeniden  yapılandırılarak  Yük 

Merkezi  kurulması  kapsamında  gare  sahası,  yükleme/boĢaltma  ve  beton  sahalar 

oluĢturularak  liman  bağlantılı  demiryolu  yük  taĢıma  hizmetlerine  yönelik  planlama 

çalıĢmaları  sürdürülmektedir.  Bu  kapsamda  Bandırma  ve  Tekirdağ‟dan  Derince  Limana 

tren feri iĢletmeciliği,  Ġ?-Derince kombine taĢımacılığı ve liman içerisinde deniz bağlantılı 

soda külü taĢımacılığının bu yük merkezi ile desteklenmesi sağlanacaktır. 

Mersin  Limanı  bağlantılı  demiryolu  taĢımalarının  artırılması,  Mersin  garda  kent 

içinde kalmıĢ  olan  yükleme-boĢaltma faaliyetlerinin daha  modern  bir  Ģekilde  verilmesinin 

sağlanması,    bölgede  bulunan  potansiyel  ve  geliĢmeler  de  dikkate  alınarak  liman  geri 

sahasında  bulunan  Tırmıl  ve  TaĢkent  Ġstasyonunun  Yük  Merkezi    haline  getirilmesi 

planlanmakta  olup  Tırmıl`da  yük  merkezi  oluĢturma  çalıĢmaları  devam  etmekte, 

TaĢkent‟te değerlendirme çalıĢmaları sürdürülmektedir. 

Ġskenderun  Liman  bağlantılı  demiryolu  taĢımalarının  artırılması,  kombine 

taĢımacılığın  desteklenmesi,  yükleme-boĢaltma  faaliyetlerinin  daha  modern  bir  Ģekilde 

verilmesinin  sağlanması  amacıyla  liman  geri  sahasında  yük  merkezi  oluĢturulması 

planlanmaktadır. 

Çandarlı  Liman  geri  sahasında  Biçerova  Ġstasyonunda,  Samsun  Limanı  geri 

sahasında, Tekirdağ Liman içerisinde ve geri sahasında, Bandırma Limanı geri sahasında 

KuĢcenneti  Ġstasyonunda,  Çatalağzı  Eren  Enerji  Limanı  geri  sahsında  Yük  Merkezi 

oluĢturma çalıĢmaları sürdürülmektedir. 

2.2.9.  Lojistik Merkezler 

Lojistik  merkezler;  farklı  iĢletici  ve  taĢıyıcılarla  ulusal  ve  uluslararası,  yük 

taĢımacılığı,  dağıtımı,  depolama  ve  diğer  tüm  hizmetlerin  yapıldığı  alan  olarak 

tanımlanmaktadır.  Karayolu,  demiryolu,  denizyolu  ve  yerine  göre  havayolu  eriĢimi  ile 

kombine  taĢımacılık  imkanlarının  olduğu  depolama  ve  ulaĢtırma  hizmetlerinin  birlikte 

sunulduğu lojistik merkezlerin önemi gün geçtikçe artmaktadır. 

Lojistik  merkezlerin  farklı  taĢımacılık  türlerinin  entegre  olduğu  bir  düğüm  noktası 

olduğu göz ününe alındığında ve ülkemizde elleçlenen konteyner sayısındaki artıĢa bağlı 

olarak,  lojistik  merkezlerde  katma  değerli  hizmetlerin  sağlanması  oldukça  önemlidir. 

35 

 

Paketleme/ambalajlama,  etiketleme,  depolama,  envanter  yönetimi,  konteyner  içi  yük 

birleĢtirme ve ayrıĢtırmasının  gerçekleĢtirilmesi ve bütün bu iĢlemlerin yapılabilmesi, boĢ 

konteynerlerin  depolanması  için  yeterli  büyüklükte  bir  alanın  mevcut  olması 

gerekmektedir.  Büyüklükleri  bakımından  Avrupa‟daki  lojistik  merkezlerine  bakıldığında, 

Rungis (Fransa) 50, Toulouse (Fransa) 296, Barselona (Ġspanya) 200 ve Bremen Lojistik 

Köyü  (Almanya)  360  hektardır  ve  belirtilen  lojistik  merkezlerde  50-80  adet  iĢletmeye 

hizmet  sunulmaktadır.  Türkiye‟deki  demiryollarında  gerçekleĢecek  olan  yasal 

düzenlemeler  ile  birlikte  artan  demiryolu  taĢımacılığına  paralel  olarak  mevcut  lojistik 

merkezlerin  geniĢletilmesi  ve  daha  rekabetçi  hizmet  sunabilmesi  için  ilgili  çalıĢma  ve 

yatırımların yapılması planlanabilir.  

Demiryolu ve karayolu taĢımacılık türleri arasında ana transfer ve kesiĢme noktası 

olan lojistik merkezlerin her iki taĢımacılık türünün gereksinimleri olan ve bu iki taĢımacılık 

türü arasındaki entegrasyonu sağlayacak olan elleçleme ekipmanları ile de desteklenmesi 

gerekmektedir.   

TCDD  tarafından,  kent  merkezi  içinde  kalmıĢ  yük  garlarının;  Avrupa  ülkelerinde 

olduğu  gibi,  etkin  karayolu    ve  deniz  ulaĢımı  bağlantısı  olan  ve  yükleyiciler  tarafından 

tercih  edilebilir  bir  alanda,  yük  lojistik  ihtiyaçlarına  cevap  verebilecek  özellikte,  modern, 

teknolojik ve ekonomik geliĢmelere uygun Ģekilde, öncelikle Organize Sanayi Bölgelerine 

yakın  ve  yük  potansiyeli  yüksek  olan  Ġstanbul  (Halkalı/YeĢilbayır),  Ġzmit  (Köseköy), 

Samsun  (Gelemen),  EskiĢehir  (Hasanbey),  Kayseri  (Boğazköprü),  Balıkesir  (Gökköy), 

Mersin  (Yenice),  UĢak,  Erzurum  (Palandöken),  Konya  (Kayacık),  Denizli  (Kaklık)  ve 

Bilecik  (Bozüyük)  olmak  üzere  12  adet  lojistik  merkez  kurulmaya  baĢlanmıĢtır.  2011  yılı 

yatırım  programına  alınan  KahramanmaraĢ  (Türkoğlu),  Mardin,  Kars,  Sivas  ve  Habur 

Lojistik Merkezleri ile birlikte Lojistik Merkez adedi 18‟e ulaĢmaktadır.  

Samsun (Gelemen), UĢak, Denizli (Kaklık), Ġzmit (Köseköy) ve Halkalı olmak üzere 

5  adet  Lojistik  Merkez  iĢletmeye  açılmıĢtır.  Balıkesir  (Gökköy),  Erzurum  (Palandöken), 

EskiĢehir  (Hasanbey),  Mardin,  Erzurum  (Palandöken)  ve  Mersin  (Yenice)  lojistik 

merkezlerinin  inĢaat  çalıĢmaları  devam  etmektedir.  Diğer  Lojistik  merkezlerine  iliĢkin  

proje, kamulaĢtırma ve inĢaat ihale iĢlemleri sürmektedir.  

Lojistik  Merkezler  iĢletime  açıldığında,  Türk  Lojistik  Sektörüne  yıllık  yaklaĢık  40 

milyar  $  katkı  sağlaması,  ilave  26  milyon  ton  taĢıma  üretmesi,    8  milyon  m²    konteyner 

stok ve elleçleme sahası kazandırması beklenmektedir. 

36 

 

TCDD  tarafından  yapılan  Lojistik  Merkezlerde;  Demiryolu  çekirdek  ağı  olarak 

değerlendirilen  tren  teĢkil,  manevra  ve  yükleme  boĢaltma  alanlarının  TCDD,  depo, 

antrepo  ve  diğer  lojistik  alanların  özel  sektör  tarafından  yapılması/yaptırılması  ve 

iĢletilmesi planlanmaktadır. 

Lojistik merkezleri, Avrupa‟da özel sektör-kamu ortaklık modeli, lojistik merkez/köy 

yönetiminde  en  yaygın  uygulanan  modeldir.  Avrupa‟da  lojistik  merkezler/köyler  Belediye 

veya  yerel  yönetimler,  sanayi  odaları,  taĢımacılık  kuruluĢları  ve  3.  Ģahıslar  tarafından 

belirli  bir  pay  karĢılığı  sermaye  desteği  ile  çok  ortaklı  kamu-özel  sektör  iĢbirlikli  lojistik 

merkezler/köyler  kurulmakta  ve  genellikle  kamu  ve/veya  özel  sektöre  ait  tek  bir  kurum 

tarafından  iĢletilmektedir.  Lojistik  merkez/köylerde  bulunan  bina  ve  teçhizatlar  ana  mülk 

sahipleri  ya  da  kiralayanlar  tarafından  da  iĢletilebilmektedir.  Ülkemizde  de  2013  yılı 

itibariyle  TCDD  marifetiyle  18  adet  Lojistik  merkez  kurulmasına  baĢlatılmıĢ  ve 

yürütülmekte  ise  de;    hizmet  çeĢitliliğinin  artırılması,  diğer  ulaĢım  türleri  ile  bağlantı  ve 

aktarımların  veya  entegrasyonun  sağlanması,  lojistik  merkez  etkinliğinin  artırılması  ve 

yaygınlaĢtırılması  gibi  önem  arzeden  akılcı  yatırım  ve  iĢletim  gerektiren  hususlar  özel 

sektör iĢbirliği, katılım, paylaĢım ve esnekliğini de gerekli veya zaruri kılmaktadır.     

Lojistik  merkezler  tamamen  demiryoluna  özgü klasik  yapılanmalar  Ģeklinde  ve  iki 

kısım  iĢletmeden  oluĢmaktadır.  Birincisi  yükleme  ve  boĢaltma  hizmetleri  veya  elleçleme 

(operasyon)  kısmı  olup,  ikinci  kısım  ise  manevra  ve  tren  teĢkil  hizmetleri  yani  teknik 

kısımdır. Bu iki kısımdan oluĢan yapılanma, alt yapı iĢletmecisinin tek manevra lokomotifi 

ile tüm tren iĢletmecilerinin elleçleme ve tren teĢkili ihtiyaçlarını karĢılamaya çalıĢmaktadır. 

Bu,  iĢletim  biçimi  düĢük  maliyetli  bir  iĢletim  gibi  görünmekte  ise  de,  tren  manevralarının 

zamanında  tamamlanamaması  ve  iĢletmeciye  zamanında  teslim  edilemesi  sebebiyle 

gerek  hizmet  seviyesinin  düĢmesi  ve  hizmet  süresinin  uzaması,  gerek  verimlilik  ve 

performansın  azalması  gerekse  bunlara  bağlı  tazminatı  gerektiren  durumlar  oluĢması, 

toplam maliyeti artırmakta ve kapasite kullanımını daraltmaktadır. 

2.2.10. Yapım, Bakım ve Onarım Üniteleri 

Ankara Demiryolu Fabrikası, Sivas Beton Travers Fabrikası, Afyon Beton Travers 

Fabrikası,  Behiçbey  Ray  Kaynak  ve  Yol  Makinaları  Onarım  Fabrikası  ve  Çankırı  Makas 

Fabrikası  mevcut  demiryolu  ihtiyaçlarına  cevap  vermeye  çalıĢmaktadır.  Yol  bakım  ve 

onarım ünitesi olarak; 7 adet Yol Mekanik Atölye Müdürlüğü, 40 adet Yol Bakım Onarım 

Müdürlüğü  ve  152  adet  Yol  Bakım  Onarım  ġefliği,  8  adet  Aplikasyon  ġefliği,  8  adet 

Kaynak  ġefliği,  8  adet  Köprüler  ġefliği,  7  adet  Tarım  ġefliği  mevcuttur.  Demiryolu 

37 

 

iĢletiminde mevcut 8 adet Loko Bakım Atelyesi Müdürlüğü, 1 adet Cer Atelyesi Müdürlüğü, 

1  adet  Demiryolu  Araçları  Elektrik  Makine  Bakım  Onarım  Atölyesi  Müdürlüğü,  17  adet 

Depo Müdürlüğü, 15 adet Depo ġefliği, 14 adet Vagon Bakım-Onarım Atelye Müdürlüğü, 

23  adet  Vagon  Servis  ġefliği  ile  3  adet  Vagon  Muayene  Ekip  ġefliği  bulunmaktadır. 

Elektrikli iĢletmeciliğin artması ile birlikte Elektrikli Lokomotif / EMU tren setlerine uygun iĢ 

yerlerinin ivedilikle planlanması ve arttırılması gerekmektedir. 

Yüksek Hızlı Tren Setlerinin bakım ve onarımları için; ana atölye olarak Ankara‟da 

bir  iĢyeri  ile  HaydarpaĢa‟da  ve  Ispartakule  /  Halkalı‟da  servis  kontrol  ve  ikmal  için  birer 

iĢyerinin  kurulması  planlanmıĢ;  Hızlı  Tren  Ana  Depo  Yapımı  ihalesi  gerçekleĢtirilmiĢ 

değerlendirme  sürecindedir.  Yüksek  Hızlı  Tren  Setlerinin  artmasına  paralel  olarak  servis 

kontrol ve ikmal ile ilgili iĢyeri sayılarının arttırılması gerekmektedir. 

2003  yılından  itibaren  araç  bakım-onarım  kalitesinin  artırılması,  maliyetlerinin 

azaltılması,  bakım-onarım  süresini  azaltarak  araçların  faal  hizmet  sürelerinin  artırılması, 

iĢyerlerinin  ve  araçların  iĢ  güvenliği  ve  iĢ  sağlığına  iliĢkin  standartlara  uygun  hale 

getirilmesi  amacı  ile  yeni  teknolojilere  uygun  tesisler  kurulması,  ekipman  alınması, 

araçların  ve  iĢyerlerinin  modernizasyonları,  sosyal  tesislerin  yenilenmesi  için  çalıĢmalar 

sürdürülmektedir.    Ayrıca  çeken  ve  çekilen  araçların  bakım  ve  onarım  iĢlemlerinin  bir 

kısmında  da  olsa  3.  Ģahıslar  hizmet  vermeye  ve  özellikle  yeni  temin  edilecek  araçların 

uzun süreli (en az 10 yıl kadar) bakım ve onarım Ģart ve koĢulları da ihale Ģartnamelerinde 

özellikle belirlenmeye baĢlamıĢtır. 

2.2.11. Personel 

TCDD‟nin 1931 yılında 1.864 olan personel sayısı, 1976 yılında 69.554‟e ulaĢmıĢ, 

bu  yıldan  sonra  sürekli  azalan  Ģekilde  2008  yılında  35.100‟e,  2012  yılında  da  27.680‟e 

gerilemiĢtir. Elbette sinyalizasyon, elektrifikasyon, telsiz kullanımı gibi teknolojik yenilikler 

ve yatırımlar yapılırken aynı oranda personel öngörülmesi mümkün değildir. Ancak buna 

rağmen kalifiye ve faal personel sayısında süreç içerisinde azalmalar olmuĢtur. Personel 

sayısında azalmanın en büyük yansıması; iĢletimde görevli personelin iĢ yükünün artması, 

iĢletimde aksaklıklar veya yetersizlikler biçiminde ortaya çıkmaktadır.  

 

 

 

38 

 

Tablo 2.2.11.1 Yıllara göre personel sayıları 

 

(Geçici işçi ve hizmet alımları sayıları dahil edilmemeiştir.) 

2.3.  Demiryolu Trafiği ve TaĢımacılık 

2.3.1.  Araç Trafiği 

GerçekleĢen  tren-km  değerleri  incelendiğinde;  1981  yılında  %14,02  ile  en  hızlı 

artıĢ,  2001  yılında  %10,90  gerileme  ve  ortalama  %1,05  artıĢ  göstermiĢtir.  1980-2005 

yılları  arasında  vagon-km  değerleri;  1981  yılında  %24,53  ile  en  hızlı  artıĢ,  2001  yılında 

%18,79  gerileme  ve  ortalama  %0,85  artıĢ  göstermiĢtir.  1980-2005  yılları  arasında 

lokomotif-km  değerleri;  1981  yılında  %12,79  ile  en  hızlı  artıĢ  2001  yılında  %10,85 

gerileme  ve ortalama %0,98  artıĢ  göstermiĢtir. Yolcu taĢıma amaçlı  tren-km  değerlerinin 

1927  yılından  itibaren  yıllık  ortalama  %4,72  arttığı,  1927  yılı  bazında 1997  yılına  gelene 

kadar ise düzenli yıllık %3,75 artıĢın gerçekleĢtiği görülmektedir. Yük taĢıma amaçlı tren-

km  değerleri  ise  1927  yılından  itibaren  yıllık  ortalama  %4.58  artıĢ  ve  yine  1927  yılı 

bazında yıllık %3,29 düzenli bir artıĢ sergilemektedir. Toplam tren-km değerleri açısından 

ise  bu  artıĢlar  sırasıyla  %4,38  ve  %3,55  olmaktadır.  Toplam  tren-km  gerçekleĢmelerinin 

tren türlerine göre dağılımı ortalama %10 banliyö, %45 anahat yolcu, %40 yük, %3 karma 

ve  %2  idari  olarak  elde  edilmektedir.  1949  yılından  1997  yılına  kadar  vagon-km 

gerçekleĢmelerinde  yolcu;  banliyö  ve  anahat  ayrı  ayrı  ve  toplam  olmak üzere,  yük  ve  iĢ 

treni  vagon-km  değerleri  incelendiğinde  vagon-km  değerlerinin  değiĢimi  ortalama  %1 

civarındadır.  Mevki-km değerleri 1936 yılından itibaren baĢlamak üzere ortalama banliyö 

YILLAR

SÖZLEġMELĠ

MEMUR

ĠġÇĠ

TOPLAM

1990

19.388

9.365

28.499

57.252

1993

23.448

3.040

28.735

55.223

1995

21.394

2.721

26.454

50.569

1998

21.612

1.465

24.551

47.628

2000

22.524

1.453

23.235

47.212

2001

22.088

1.442

21.645

45.175

2002

21.291

1.395

19.292

41.978

2003

20.068

1.308

17.647

39.023

2004

18.433

1.204

19.073

38.710

2005

17.334

1.166

17.093

35.593

2006

16.550

1.160

15.354

33.064

2007

17.433

1.165

17.310

35.908

2008

16.902

1.115

17.083

35.100

2009

15.613

858

13.495

29.966

2010

15.271

818

12.232

28.321

2011

15.021

955

12.038

28.014

2012

15.105

970

11.605

27.680

Personel  Sayısı             

39 

 

için  %4,9  ve  anahat  için  %3,3  artıĢ  olarak  bulunmaktadır.  Tren-km;  1928‟de  1,9 

milyon‟dan 2008 yılında 18,5 milyar‟a çıkmıĢtır.1928 yılında tren baĢına 320 hamton veya 

122  netton  taĢınmakta  iken  2008  yılına  kadar  artarak  1000  hamton  veya  567  nettona 

ulaĢmıĢtır.  2005  yılı  itibari  ile yük  taĢımacılığında  bir  km  içerisinde taĢınan ortalama  yük 

değeri  833.212  ton,  yolcu  taĢımacılığında  ise  bir  km  içerisinde  taĢınan  ortalama  yolcu 

sayısı; 333.303 adetdir. 

Yolcu taĢımalarına ait tren-km‟ler 2008-2011 yıllar arasında dizelli çeken sistemler 

için dizelli loko tren-km değerinde ortalama yıllık %10,74 oranında azalma, dizelli dizi tren-

km  değerinde  %28,32  oranında  artıĢ  olmak  üzere  toplamda  %6,89  oranında  azalma 

gözlenmektedir. Elektrikli çeken sistemler için ise; elektrikli loko tren-km değerinde %2,67 

azalma  ve  elektrikli  dizi  tren-km  değerinde  %14,94  oranında  artıĢ  ile  toplamda  %5,22 

oranında artıĢ görülmektedir. Yolcu taĢımaları genelinde tren-km ise, yıllık ortalama %1,43 

oranında azalmaktadır. Yük , karma ve iĢ trenleri de dahil olmak üzere dizelli loko tren-km 

değerinde  ortalama  yıllık  %4,72  oranında  azalma,  dizelli  dizi  tren-km  değerinde  %28,32 

oranında  artıĢ  olmak  üzere  toplamda  %3,38  oranında  azalma;  elektrikli  loko  tren-km 

değerinde %6,30 oranında azalma, elektrikli dizi tren-km değerinde ise %14,94 oranında 

artıĢ olmak üzere toplamda %2,03 oranında artıĢ  ve tüm taĢımalar genelinde tren-km‟ler 

yıllık ortalama %1,85 oranında azalmaktadır.  

Loko-km  değerleri  açısından  ise  aynı  yıllar  için;  dizelli  loko-km  ortalama  yıllık 

%3,03 oranında azalma, dizelli dizi loko-km değerinde %16,05 oranında artıĢ olmak üzere 

toplamda  %1,91  oranında  azalma;  elektrikli  loko-km  değerinde  %6,68  oranında  azalma, 

elektrikli  dizi  loko-km  değerinde  ise  %5,59  oranında  artıĢ  olmak  üzere  toplamda  %0,08 

oranında  ve  tüm  taĢımalar  genelinde  loko-km‟ler  yıllık  ortalama  %1,38  oranında 

azalmaktadır. 

2008-2011  yılları  arasında;  ortalama  yıllık  koltuk-km  değiĢimleri;  banliyö  için 

%1,39,  mavi  tren  için  %-6,35,  ekspres  için %6,03,  anahat  yolcu  için  %-31,70  ve  anahat 

toplam %0,19 olmak üzere genel toplamda %0,51, vagon-km değiĢimleri; banliyö için %-

1,18, mavi tren  için %-8,11, ekspres için %2,78, anahat yolcu için %-50,00, karma yolcu 

için %16,67, anahat toplamı %-2,41 ve yolcu toplamı %-2,27, dolu vagon için%0,08, boĢ 

vagon %-3,04, yük toplamı için %-1,09, iĢ treni için %11,11 olmak üzere genel toplamda 

%-1,39,  dingil-km  değiĢimleri  ise;  banliyö  %-1,73,  mavi  tren  %-7,57,  ekspres  %2,78, 

anahat  yolcu  %-43,06,  karma  yolcu  %0,00,  anahat  toplam  %-2,22,  yolcu  toplam  %2,19, 

dolu %1,71, boĢ %-2,06, yük toplam %0,34, iĢ treni %13,10 olmak üzere genel toplam %-

0,45 oranlarındadır. 

40 

 

TaĢımalarda  verimliliğin  artarak  tren,  lokomotif  ve  vagon  baĢına  taĢınan  yük  ve 

yolcu  miktarı  ile  taĢıma  mesafesindeki  artıĢa  karĢın  hizmetin  sunulması,  güvenirlik  ve 

devamlılığın  sağlanması  için  harcanan  efor,  sağlanan  hizmet  ve  katlanılan  maliyetlerin 

gittikçe arttığı gözlenmektedir.  

2.3.2.  Yolcu Trafiği 

TCDD  Yolcu  Birimlerinin  görevleri;  Banliyö,  Bölgesel,    Anahat  ve  Yüksek  Hızlı 

Trenler  (YHT)  ile  yolcu  taĢıma  hizmetlerini  verimli  ve  ekonomik  Ģekilde  planlamak, 

yürütmek,  iĢletme  hedefleri  doğrultusunda  çeken  ve  çekilen  araçların  kapasitesini 

planlamak,  güvenli,  verimli  ve  ekonomik  olarak  iĢletilmesine  yönelik  her  türlü  önlemi 

almak,  düzenlemek,  koordine  etmek,  denetlemek,  yabancı  demiryolları  idareleri  ile 

entegrasyonu  sağlamak  ve  geliĢtirmek,  ekonomik  ve  sosyal  konjonktüre  göre  ticari 

tarifeleri  karlılık  ve  verimlilik  ilkelerine  uygun  olarak  belirlemek,  yayınlamak  ve 

uygulamaktır.  Görevlerin  ifasında,  mali  sürdürülebilirlik  anlayıĢı  ile  kaliteli,  emniyetli, 

müĢteri memnuniyetini ön planda tutan yolcu taĢımacılık hizmetlerinin verilmesi esastır. 

Demiryolu  hizmetlerine  olan  düĢük  talep  üzerinde  Türkiye‟de  demiryolu 

altyapısının  yetersizliği  ve kalite  olarak  eksikliğinin  önemli  etkisi  vardır.  Ankara-EskiĢehir 

ve Konya Yüksek Hızlı Tren hatlarının iĢletmeye açılmasıyla bu hatta daha önce %8 olan 

TCDD  taĢımaları  %72‟ye,  sıfır  olan  Konya  hattında  ise  %65‟e  yükselmiĢtir. 

Demiryollarındaki  altyapı,  üst  yapı  ve  araçlardaki  eksikliklerin,  Türkiye‟de  hızla  artan 

ulaĢım  talebinin  demiryollarını  tercihini  de  engellediği  gözlemlenmektedir.  Son  dönemde 

alternatif ulaĢım türlerinde taĢıma performansı hızla artarken demiryollarında genel olarak 

durgunluk,  düĢme  ya  da  sektörel  büyüme  hızının  altında  büyüme  göze  çarpmaktadır. 

Buna karĢılık son yıllarda diğer ulaĢtırma türlerinda hızlı büyüme gözlenmiĢtir. Demiryolu 

hizmetleri  talebinde  Avrupa  ülkeleriyle  Türkiye  arasındaki  fark,  altyapı  yoğunluğu 

farkından  çok  daha  yüksektir.  En  uç  örnek  olarak,  Fransa  ile  olan  farklar  oldukça 

çarpıcıdır. Demiryolu hattı yoğunluğu açısından Fransa Türkiye‟den yaklaĢık 3,5 kat daha 

yukarıdayken,  kiĢi  baĢına  demiryolu  seyahati  açısından  aradaki  fark  17  katı  aĢmaktadır

.

 

2003  yılının  ardından  sektördeki  deregülasyon  ile  birlikte  2003  yılında  34  milyon  olan 

havayolu  yolcu  taĢıma  rakamları  2011  yılı  sonunda  117,6  milyon  kiĢiye  çıkmıĢtır.  2012 

yılında  ise  havayolu  sektöründe  130,6  milyon  yolcu  taĢınmıĢtır.  Bir  baĢka  deyiĢle  sektör 

96  milyon  ilave  insan  taĢımıĢtır.  Karayolunda  ise  2003  ile  2012  yılları  arasında  büyüme 

olmakla  beraber,  karayolları  yolcu  taĢımacılığı  pazarında  otobüs  ile  yapılan  taĢımaların 

payı  %  26  azalırken,  özel  araçlı  taĢımalar  %20  oranında  artmıĢ,  ilave  40  milyon  kiĢi 

taĢınmıĢtır. Buna karĢılık demiryolları ile Ģehirlerarası taĢımada kayıplar oluĢmuĢtur. 

41 

 

 

Tablo 2.3.2.1 Yolcu TaĢımalarının UlaĢtırma türlerine dağılımı (Milyon Yolcu Km) 

ARAÇ TÜRÜ

 

2002 YILI  PAYI% 

2011 YILI  PAYI % 

ARTIŞ%

 

OTOMOBİL 

92.307 

54 

164.762 

62 

78 

OTOBÜS 

71.020 

41 

77.503 

29 

UÇAK (İçhat) 

2.706 

18.016 

566 

TREN 

5.204 

5.882 

13 

TOPLAM 

171.237 

100 

266.163 

100 

55 

 

 

 

 

 

 

 

Bir  yolcu  treninin  20  otobüs  veya  300  otomobili  trafikten  çekmektedir.  Örneğin, 

karayolları ele alınırsa, trafik kazalarındaki büyük maddi ve insan kaybı (yılda 4.000 ölüm), 

akaryakıt, lastik, yedek parça tüketim fazlalığı, çevre kirliliği ve gürültü artıĢı gibi maliyetler 

ortaya  çıkmaktadır.  Uluslararası  istatistiklere  göre  ölüm  riski,  karayollarında 

demiryollarının sekiz kat üzerindedir. Yaralanmalarda ise risk oranları arasındaki fark  250 

kata kadar çıkmaktadır. Ülkemizde, karayolu kazalarının 2012 yılında ülkeye maliyeti 17,4 

milyar  TL  olmuĢtur.  Bu  maliyet,  2012  yılında  demiryollarına  ayrılan  yatırım  ödeneğinin  3 

katından fazladır.  Son  10 yıldır  demiryollarına  ayrılan  ödenek ise  26  milyar TL‟dir.  Yolcu 

taĢımalarının ulaĢtırma türlerine dağılımları aĢağıda tabloda özetlenmektedir: 

 

Tablo 2.3.2.2Türkiye’de ulaĢtırma sistemlerine göre yolcu taĢımaları 

 

(milyon) 

2003 

2004 

2005 

2006 

2007 

2008 

2009 

2010 

2011 

Yolcu km 

171.687  182.593  191.044  199.550  224.634  222.400  230.456  247.727  265.852 

Demiryolu 

4.583 

3.909 

3.661 

3.878 

4.080 

3.650 

3.572 

3.606 

4.002 

Karayolu 

164.311  174.312  182.152  187.593  209.115  206.098  212.464  226.913  242.265 

Havayolu 

2.752 

3.223 

3.992 

6.688 

9.880 

11.083 

12.779 

15.639 

18.016 

Denizyolu 

41 

1.149 

1.240 

1.391 

1.560 

1.569 

1.641 

1.569 

1.569 

 

( Milyon-

Million

 )

Yolcu-km

Passenger-km

%

Yolcu-km

Passenger-km

%

Yolcu-km

Passenger-km

%

Yolcu-km

Passenger-km

%

2000

185,681

95.9

4,240

2.2

56

0.03

3,555

1.8

193,532

2001

168,211

95.9

4,213

2.4

57

0.03

2,859

1.6

175,340

2002

163,327

96.1

3,939

2.3

39

0.02

2,706

1.6

170,011

2003

164,311

95.7

4,583

2.7

41

0.02

2,752

1.6

171,687

2004

174,312

95.5

3,835

2.1

1,150

0.63

3,223

1.8

182,520

2005

182,152

95.3

3,661

1.9

1,240

0.65

3,992

2.1

191,045

2006

187,593

97.3

3,878

2.0

1,395

0.72

0

-

192,866

2007

209,115

97.4

4,080

1.9

1,561

0.73

0

-

214,756

2008

206,098

97.5

3,650

1.7

1,570

0.74

0

-

211,318

2009

212,464

97.6

3,572

1.6

1,643

0.75

0

-

217,679

2010

226,913

97.8

3,606

1.6

1,570

0.68

0

-

232,089

2011

242,265

97.8

4,002

1.6

1,570

0.63

0

-

247,837

Şehiriçi taşımacılık dahil değildir.

Urban transport is not included.

TÜRKİYE'DE ULAŞTIRMA SİSTEMLERİNE GÖRE YOLCU TAŞIMALARI
 

  

       

Passenger Transport by Transport Modes in Turkey

YILLAR

Years

KARAYOLU

Road

DEMİRYOLU

Railway

DENİZYOLU

Maritime

HAVAYOLU

Air Transport

GENEL 

TOPLAM

Grand Total

42 

 

2.3.3.  Banliyö Yolcu TaĢımaları 

Banliyö  yolcu  taĢımaları  Ankara,  Ġstanbul  ve  Ġzmir‟de  faaliyet  göstermektedir. 

Yüksek  Hızlı  Tren  çalıĢmaları  nedeni  ile  Ġstanbul‟da  taĢımalara  ara  verilmiĢ  olup  normal 

koĢullarda 60 milyon/yıl, Ġzban dahil 100 milyon/yıl yolcu taĢınmaktadır. 

 

Tablo 2.3.3.1 Banliyö yolcu taĢımaları (Bin) 

 

 

Grafik 2.3.3.1 Anahat Yolcu TaĢımaları

 

 

TCDD  tarafından  yurtiçi  ve  uluslararası  parkurlarda  yolcu  taĢımacılığı 

yapılmaktadır.  Yurtiçinde  uzun  mesafeli  ve  bölgesel  mahiyette  farklınitelik  ve  kalitelerde 

trenler çalıĢtırılmaktadır. Yurtiçi ve uluslararası toplam günlük tren hareketi 280 adeddir. 

2008-2012 yılları üretim durumları;  

Tablo 2.3.3.2 Yıllara göre anahat yolcu sayıları (Bin) 

 

Banliyö Yolcu Sayısı (Bin) 

 

   2008 

2009  

2010  

2011        2012   

SİRKECİ 

22.235  21.105  22.268  23.736 

26.020 

HAYDARPAŞA  23.829  25.324  26.409  28.987 

24.341 

ANKARA 

9.152  10.824  11.224 

6.703 

BASMANE 

ALSANCAK 

İZBAN A.Ş 

2.647  35.438 

50.361 

TOPLAM 

55.217  57.253  62.548  94.864  100.722 

 

 

0

20.000

40.000

60.000

80.000

100.000

120.000

2008

2009

2010

2011

2012

YILLARA GÖRE BANLİYÖ YOLCU SAYISI (BİN)

 

Anahat Yolcu Sayısı (Bin) 
 

2008 

2009 

2010 

2011 

2012 

Yurtiçi 

23.715 

22.599 

24.012 

26.145 

19.798 

Uluslararası 

255 

241 

260 

181 

125 

TOPLAM

 

23.970 

22.840 

24.272 

26.326 

19.922 

43 

 

Tablo 2.3.3.3 Yıllara göre anahat yolcu km (Milyon) 

 

 

 

Grafik 2.3.3.2 Anahat yolcu sayıları (Bin) 

 

ġekil 2.3.3.1 Demiryolu yolcu yoğunluk haritası 

Türkiye genelinde yolcu taĢıma pazarından ortalama demiryolu payı % 2 civarında 

olup  demiryolu  hatları  45  ilde  aktif  kullanılmaktadır.  Belli  baĢlı  orta  ve  uzun  parkurlar 

dikkate  alındığında  yolcu  taĢıma  pazarından  demiryolunun  aldığı  yolcu  taĢıma  payı 

ortalama  %  21  olarak  hesap  edilmektedir.  Bu  oran  bazı  parkurlarda  %  50‟  ye  kadar 

çıkmaktadır. 

Anahat Yolcu Km (Milyon)

 

 

2008 

2009 

2010 

2011 

2012 

Yurtiçi 

3.552 

3.469 

3.493 

3.923 

2.949 

Uluslararası 

98 

103 

113 

80 

57 

TOPLAM 

3.650

 

3.572

 

3.606

 

4.002

 

3.006

 

 

44 

 

Ankara-Ġstanbul  YHT  Projesi  kapsamında  01.01.2012  tarihinden  itibaren  bir  çift 

anahat (EskiĢehir Ekspresi) 8 adet bölgesel (HaydarpaĢa-Adapazarı) sefer iptal edilmiĢtir. 

01.02.2012 tarihinden itibaren 7 çift anahat (Anadolu, Ankara, Fatih, BaĢkent, Cumhuriyet, 

Sakarya,  Meram  Ekspresleri)  ve  HaydarpaĢa-Adapazarı  arasında  çalıĢtırılan  16  adet 

bölgesel  tren  seferi  iptal  edilmiĢtir.01.02.2012  tarihinden  itibaren  Boğaziçi  ve  Ġç  Anadolu 

Mavi Trenleri Arifiye-HaydarpaĢa arasında, Doğu Ekspresi, Güney Ekspresi ve Van Gölü 

Ekspresi HaydarpaĢa-Ankara arasında iptal edilerek parkurları kısaltılmıĢtır. 

2.3.4.  Yük Trafiği 

Yük taĢımalarının ulaĢtırma türlerine dağılımları aĢağıda tabloda özetlenmektedir:

 

Tablo 2.3.4.1 Türkiye’de ulaĢtırma sistemlerine göre yük taĢımaları 

 

1928-2012  yılları  arasında,  netton  taĢımalarında,  maksimum  ortalama  yıllık  artıĢ, 

1933-1943  yılları  arasında  %18.53  oranında,  en  fazla  azalma  ise  2001  yılında  %22.47 

oranında  oluĢmak  üzere  ortanca  artıĢ  oranı  %4.59  olmak  üzere  yıllık  ortalama  %3.5 

oranında  düzenli  artıĢ  gözlenmektedir.  Aynı  yıllar  arasında  netton-km  taĢımalarında  ise; 

maksimum ortalama yıllık artıĢ, 2003 yılında %20.17 oranında, en fazla azalma yine 2001 

yılında  %23.31  oranında  ve  ortanca  %2.83  olmak  üzere  yıllık  ortalama  %2.76  oranında 

düzenli artıĢ hesaplanmaktadır. 

1980-2005  yılları  arasında  ton-km  taĢımaları;  bir  önceki  yıla  göre,  1984  yılında 

%21.87 oranında hızlı artıĢ ve 2001 yılında %23,59 oranında gerileme olmak üzere yıllık 

ortalama  %2.80  artıĢ  göstermektedir.  Netton  taĢımaları;  toplam  yük  taĢımasının  1928 

yılından itibaren yıllık ortalama %85 ve 1979 yılı sonrasında ise %95 oranı düĢük (küçük) 

hızlı  yük  taĢımacılığı  ile  gerçekleĢtirilmiĢtir.  1928  yılından  günümüze  ortalama  yıllık  artıĢ 

%5.6  iken,  1979  yılı  sonrası  bu  değer  %2  gibi  görünmektedir.  1928  yılı  bazında  düzenli 

yıllık  %4.5  oranında  bir  artıĢ  görülmektedir.  Netton  TaĢımaları  tabloda  sunulmaktadır. 

(Milyon-

Million

)

Ton-km

Tonne-km

%

Ton-km

Tonne-km

%

Ton-km

Tonne-km

%

Ton-km

Tonne-km

%

Ton-km

Tonne-km

%

2000

161,552

71.0   

9,761

4.3   

14,631

6.4   

310

0.1   

41,319

18.2

227,573

2001

151,421

72.8   

7,486

3.6   

15,001

7.2   

285

0.1   

33,925

16.3

208,118

2002

150,912

69.6   

7,169

3.3   

10,627

4.9   

275

0.1   

47,691

22.0

216,674

2003

152,163

80.4   

8,615

4.6   

10,001

5.3   

276

0.1   

18,128

9.6

189,183

2004

156,853

84.5   

9,334

5.0   

7,277

3.9   

321

0.2   

11,927

6.4

185,712

2005

166,831

88.5   

9,078

4.8   

6,439

3.4   

392

0.2   

5,736

3.0

188,476

2006

177,399

88.8   

9,545

4.8   

7,084

3.5   

0

-

5,841

2.9

199,869

2007

181,330

84.9   

9,755

4.6   

9,573

4.5   

0

-

12,893

6.0

213,551

2008

181,935

75.8   

10,553

4.4   

11,114

4.6   

0

-

36,402

15.2

240,004

2009

176,455

72.6   

10,163

4.2   

11,397

4.7   

0

-

45,111

18.6

243,126

2010

190,365

75.0   

11,300

4.5   

12,570

5.0   

0

-

39,636

15.6

253,871

2011

203,072

73.8   

11,303

4.1   

15,959

5.8   

0

-

44,690

16.2

275,024

GENEL 

TOPLAM

Grand Total

TÜRKİYE'DE ULAŞTIRMA SİSTEMLERİNE GÖRE YÜK TAŞIMALARI
     

    Freight Transport by Transport Modes in Turkey

YILLAR

Years

KARAYOLU

Road

DEMİRYOLU

Railway

DENİZYOLU

Maritime

HAVAYOLU

Air Transport

PETROL BORU HATTI

Petroleum Pipeline

 

 

 

 

 

 

 

Content      ..      1      2      3      ..